Аляксандр Міхайлавіч Абрамовіч

Алякса́ндр Міха́йлавіч Абрамо́віч (10 красавіка 1944, Забалацце, Нясвіжскі раён, Мінская вобласць — 1 снежня 2018) — беларускі дзяржаўны дзеяч, доктар юрыдычных навук, прафесар[5].

Аляксандр Міхайлавіч Абрамовіч
Член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь III склікання
15 лістапада 2004 — 31 кастрычніка 2008
Прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка
Намеснік кіраўніка Адміністрацыі прэзідэнта
студзень 1996 — лістапад 2004
Прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка
Старшыня Цэнтральнай выбарчай камісіі
12 сакавіка 1992 — 31 студзеня 1996
Прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка
Пераемнік Віктар Ганчар
Нараджэнне 10 красавіка 1944(1944-04-10)[1][2][3]
Смерць 1 снежня 2018(2018-12-01) (74 гады) ці 2018[4]
Грамадзянства
Адукацыя
Навуковая ступень доктар юрыдычных навук
Навуковае званне прафесар
Дзейнасць юрыст, аграном, палітык, прафесар, вучоны
Месца працы БДУ
Узнагароды Ордэн «Знак Пашаны»

БіяграфіяПравіць

Нарадзіўся 10 красавіка 1944 года ў в. Забалацце Нясвіжскага раёна Мінскай вобласці.

У 1973 годзе скончыў юрыдычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. З 1973 г. — аспірант, малодшы, старшы, вядучы навуковы супрацоўнік, выконваў абавязкі загадчыка адзела Інстытута філасофіі і права АН БССР. З 1986 г. — доктар юрыдычных навук, з 1990 г. — прафесар. З 1988 па 2008 г. загадваў кафедрай тэорыі і гісторыі дзяржавы і права юрыдычнага факультэта БДУ.

У 1991—1992 гг. — член Камітэта Канстытуцыйнага нагляду СССР; у 1992—1996 гг. — старшыня Цэнтральнай камісіі па выбарах народных дэпутатаў Рэспублікі Беларусь (Цэтральная выбарчая камісія). З 1996 па 2004 г. — намеснік кіраўніка Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. З 2004 па 2008 г. — намеснік старшыні Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь. [5].

А. М. Абрамовіч займаўся распрацоўкай праблем прававога забеспячэння дзяржаўнага кіравання інвестыцыйнымі працэсамі на агульнадзяржаўным і рэгіянальных узроўнях, узаемаадносін цэнтральных і мясцовых органаў дзяржаўнага кіравання, уздзеяння мясцовых органаў улады на вырашэнне рэспубліканскіх і рэгіянальных праблем, канцэпцыі прававога статуса асобы ў перыяд пабудовы грамадзянскай супольнасці і прававой дзяржавы. Аўтар больш за 100 навуковых прац, у тым ліку 5 індывідуальных і некалькіх калектыўных манаграфій і кніг[6].

Памёр 1 снежня 2018 года. Цырымонія развітання прайшла 4 снежня ў канцэртнай зале «Мінск»[7].

УзнагародыПравіць

БібліяграфіяПравіць

  • Государственное управление строительства в СССР. Минск, 1982 г.;
  • Правовой статус советского гражданина. Минск, 1988 г.;
  • Беларусь и Россия. Организационно-правовые основы интеграции. 1996—2001. Минск, 2001 (у суаўт.);
  • К вопросу о перспективах государственного развития. Минск, 2003. [6]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Кто есть кто в Республике БеларусьBiałystok: Podlaski Instytut Wydawniczy, 2000. — С. 6. — 313 с. — ISBN 978-83-913780-0-7
  2. 2,0 2,1 2,2 Палітычная гісторыя незалежнай Беларусі (да 2006 г.)Беласток, Вільнюс: Беларускае гістарычнае таварыства, (untranslated), 2011. — вып. 2. — С. 1178. — 1228 с. — ISBN 978-80-86961-16-3
  3. 3,0 3,1 3,2 Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 1: А — АршынМн.: 1996. — Т. 1. — С. 37. — 552 с. — ISBN 978-985-11-0036-7
  4. Czech National Authority Database Праверана 20 студзеня 2021.
  5. 5,0 5,1 Юрыдычны факультэт. Гісторыя. Сучаснасць. Імёны / рэдсавет : С. А. Балашэнка (старш.) і інш. ; рэдкал. : С. А. Балашэнка (адк. рэд.), А. В. Шыдлоўскі (нам. адк. рэд.) [і інш.]. — Мінск : БДУ, 2015. — 263 с. : іл.
  6. 6,0 6,1 Юрыдычны факультэт. Гісторыя. Сучаснасць. Імёны / Адк. рэд. С. А. Балашэнка. — Мн.:БДУ, 2004. — 134 с.
  7. В Минске простились с заслуженным юристом Беларуси Александром Абрамовичем