Аляксей Віктаравіч Гаўрыловіч

беларускі футбаліст
(Пасля перасылкі з Аляксей Гаўрыловіч)

Аляксей Гаўрыловіч (нар. 5 студзеня 1990, Пінск) — беларускі футбаліст, абаронца расійскага клуба «Чайка» з Песчанакопскага.

Футбол
Аляксей Гаўрыловіч
Алексей Гаврилович.jpg
Агульная інфармацыя
Поўнае імя Аляксей Віктаравіч Гаўрыловіч
Нарадзіўся 5 студзеня 1990(1990-01-05)[1][2] (31 год)
Грамадзянства Flag of Belarus.svg Беларусь
Рост 184 см
Вага 80 кг
Пазіцыя абаронца
Інфармацыя пра клуб
Клуб Расія Чайка
Клубная кар’ера[* 1]
2008—2012 Беларусь Дынама (Мінск) 32 (0)
2012   Беларусь Нафтан (Наваполацк) 25 (0)
2013—2015 Беларусь Гомель 71 (2)
2015 Беларусь Слуцк 12 (0)
2016 Беларусь Белшына (Бабруйск) 14 (1)
2016—2018 Беларусь Дынама (Брэст) 46 (1)
2018—2019 Беларусь Дынама (Мінск) 35 (2)
2020 Казахстан Акжэтпес (Какшэтаў) 16 (0)
2021 Беларусь Нёман (Гродна) 5 (0)
2021— Расія Чайка (Песчанакопскае)
Нацыянальная зборная[* 2]
2009 Беларусь Беларусь (да 19) 3 (0)
2010—2012 Беларусь Беларусь (да 21) 12 (0)
2011—2012 Беларусь Беларусь (алімпійская) 7 (0)
2017—2018 Беларусь Беларусь 3 (0)
  1. Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 5 чэрвеня 2021.
  2. Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў афіцыйных матчах, адкарэктавана станам на 9 чэрвеня 2018

Клубная кар’ераПравіць

Выхаванец пінскай СДЮШАР-3, з 2008 года гуляў за мінскае «Дынама», у асноўным за дубль. У другой палове сезона 2011, калі галоўным трэнерам быў Сяргей Аўчыннікаў, трывала трапляў у асноўны склад мінскай каманды.

У сакавіку 2012 года быў аддадзены ў арэнду наваполацкаму «Нафтану». Здолеў стаць іграком асновы наваполацкага клуба. 20 мая 2012 года, забіўшы апошні пасляматчавы пенальці ў браму «Мінска», дапамог «Нафтану» выйграць Кубак Беларусі 2012.

У студзені 2013 года перайшоў у «Гомель»[3], дзе адразу стаў іграком асновы. Звычайна гуляў на пазіцыі цэнтральнага абаронцы, часам выкарыстоўваўся як апорны паўабаронца ці флангавы абаронца.

Сезон 2014 распачаў у якасці правага абаронцы, але неўзабаве быў пераведзены на левы фланг і замацаваўся на новай пазіцыі. У студзені 2015 года падоўжыў кантракт з «Гомелем»[4]. Неўзабаве адправіўся на прагляд у клуб расійскай Прэм’ер-лігі «Мардовія», але ў выніку застаўся ў «Гомелі»[5]. У сезоне 2015 года стаў адным з лідараў каманды, стаў выступаць у цэнтры абароны. У ліпені 2015 года з-за нявыплат з боку клуба звярнуўся ў АБФФ[6], а неўзабаве па ўзаемнай згодзе пакінуў «Гомель»[7].

У жніўні 2015 года падпісаў кантракт са «Слуцкам»[8]. Замацаваўся ў аснове «Слуцка», але па заканчэнні сезона ў лістападзе 2015 года пакінуў клуб[9].

У студзені 2016 года далучыўся да складу «Белшыны»[10], а ў ліпені таго ж года перайшоў у брэсцкае «Дынама»[11], дзе стаў асноўным цэнтральным абаронцам, а неўзабаве і капітанам. У чэрвені і ліпені 2017 года не гуляў з-за траўмы, пасля вярнуўся ў стартавы склад. У ліпені 2018 года па пагадненні бакоў пакінуў брэсцкі клуб[12] і неўзабаве стаў іграком мінскага «Дынама»[13], дзе таксама хутка замацаваўся ў стартавым складзе. У другой палове 2019 года выконваў функцыі капітана каманды.

У студзені 2020 года па пагадненні бакоў разарваў кантракт з дынамаўцамі[14] і хутка перайшоў у казахстанскі «Акжэтпес»[15]. У лютым 2021 года стаў трэніравацца з гродзенскім «Нёманам» і неўзабаве падпісаў пагадненне[16]. Ужо ў маі 2021 года па пагадненні бакоў пакінуў гродзенскі клуб[17].

У чэрвені 2021 года падпісаў двухгадовы кантракт з клубам «Чайка» з расійскай ФНЛ[18].

Міжнародная кар’ераПравіць

Гуляў за моладзевую зборную Беларусі. У 2011 годзе разам з Арцёмам Салаўём увайшоў у канфлікт з галоўным трэнерам Юрыем Шуканавым, з-за чаго перастаў выклікацца ў зборную. Пасля адстаўкі Шуканава ў чэрвені 2012 года новы трэнер Аляксей Вяргеенка вярнуў Гаўрыловіча ў моладзевую зборную.

Таксама выступаў у алімпійскай зборнай. На Алімпійскіх гульнях 2012 выйшаў на замену ў адным матчы.

9 лістапада 2017 года дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Беларусі, выйшаўшы на замену ў другім тайме таварыскага матча супраць Арменіі (1:4).

ДасягненніПравіць

Статыстыка выступленняўПравіць

Сезон Дывізіён Клуб Краіна Матчы Галы
2008 дубль Дынама Мінск   23 6
2009 Д1 Дынама Мінск   1 0
2010 Д1 Дынама Мінск   7 0
2011 Д1 Дынама Мінск   24 0
2012 Д1 Нафтан   25 0
2013 Д1 Гомель   30 1
2014 Д1 Гомель   28 0
2015 (1) Д1 Гомель   13 1
2015 (2) Д1 Слуцк   12 0
2016 (1) Д1 Белшына   14 1
2016 (2) Д1 Дынама Брэст   14 0
2017 Д1 Дынама Брэст   19 0
2018 (1) Д1 Дынама Брэст   13 1
2018 (2) Д1 Дынама Мінск   13 2
2019 Д1 Дынама Мінск   22 0
2020 Д1 Акжэтпес   16 0
2021 (1) Д1 Нёман   5 0

Сям’яПравіць

Жонка — беларуская гімнастка Алеся Бабушкіна, бронзавая прызёрка Алімпійскіх гульняў 2008 года ў Пекіне. Сям’я выхоўвае двух дзяцей[19].

Зноскі

  1. Aleksey Gavrilovich // Transfermarkt — 2000. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. Alyaksey Hawrylovich // FBref.com
  3. Кузьменок переходит в "Динамо" Минск, Гаврилович станет игроком ФК "Гомель"
  4. "Гомель" продлил контракт с Гавриловичем
  5. Переход Гавриловича в "Мордовию" не состоится
  6. Алексей Гаврилович: «Обращение в АБФФ? Поболовец сказал: «Пишите, это ваше право»
  7. Павел Ситко и Алексей Гаврилович расстались с "Гомелем"
  8. Алексей Гаврилович подписал контракт со "Слуцком"
  9. Милько, Бамба, Куаджа, Себаи и Гаврилович покинули "Слуцк"
  10. Матвеенко, Булыга, Комаровский, Хачатурян и еще пять игроков подписали контракты с "Белшиной"
  11. Торрес, Букаткин, Фамейе, Гаврилович и еще пять игроков подписали контракты с брестским "Динамо"
  12. Брестское "Динамо" объявило о расторжении контрактов с Милевским и Гавриловичем
  13. Алексей Гаврилович подписал контракт с минским "Динамо"
  14. Гаврилович и минское "Динамо" прекратили сотрудничество
  15. Гаврилович стал игроком "Окжетпеса"
  16. Гаврилович стал игроком "Немана"
  17. "Неман" расторг контракт с Гавриловичем
  18. Гаврилович подписал двухлетний контракт с "Чайкой"
  19. «Никогда не выложу фото в бикини». У капитана брестского «Динамо» скромная и титулованная жена