Адкрыць галоўнае меню

Анатоль Дзяркач, сапр.: Анатоль Рыгоравіч Зіміёнка (6 (18) красавіка 1887, мяст. Турэц, Навагрудскі павет, Мінская губерня, цяпер Карэліцкі раён, Гродзенская вобласць — 5 верасня 1937, Мінск, НКУС) — беларускі паэт, сатырык, гумарыст, мемуарыст.

Анатоль Дзяркач
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння: 6 (18) красавіка 1887
Месца нараджэння:
Дата смерці: 5 верасня 1937(1937-09-05) (50 гадоў)
Месца смерці:
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці: мемуарыст, паэт
Мова твораў: беларуская

БіяграфіяПравіць

Скончыў народнае вучылішча ў Навагрудку (1904). Служыў у земскай і гарадской управах у Мінску. Член партыі эсэраў. У 1908 годзе арыштаваны, адпраўлены ў ссылку. Пасля Лютаўскай рэвалюцыі 1917 служыў у мінскіх адміністрацыйных органах Часовага ўрада. Працаваў у газеце «Беларуская вёска»; з 1924 рэдактар сатырычнага часопісу «Дубінка» (дадатак да газеты «Звязда»); працаваў у газеце «Піянер Беларусі», часопісе «Полымя». Член СП БССР (з 1934).

Арыштаваны 16.10.1936 года; расстраляны. Рэабілітаваны ў 1957 годзе.

ТворчасцьПравіць

Дэбютаваў у друку ў 1904 годзе; спачатку пісаў на рускай мове. Працуючы ў сатырычным жанры, узяў сабе псеўданім Анатоль Дзяркач. Пісаў творы для дзяцей. Перакладаў з рускай і ўкраінскай моў. Аўтар успамінаў.

ТворыПравіць

  • Пра папоў, пра дзякоў, пра сялян-мужыкоў: Сатырычныя вершы. Мн., 1925;
  • Міколава гаспадарка: Агра-паэма. Мн., 1927;
  • Нашы прыяцелі. Мн., 1928;
  • Звяры нашых лясоў. Мн., 1929;
  • Бог удвох. Мн., 1930;
  • Усім патроху…: Сатыра і гумар: Вершы. Мн., 1930;
  • Качаргой па абразох. Мн., 1930;
  • Оккупация и интервенция в Белоруссии. М., 1932.

Зноскі

ЛітаратураПравіць

СпасылкіПравіць