Антоні Пулаўскі (9 сакавіка 1747 — 26 лютага 1813) — дзяржаўны дзеяч Рэчы Паспалітай, паходзіў са шляхецкага роду герба «Слепаўрон».

Антоні Пулаўскі
 
Член у
Нараджэнне 9 сакавіка 1747(1747-03-09)[1]
Смерць 26 лютага 1813(1813-02-26)[1] (65 гадоў)
Дынастыя Pułaski family[d]
Бацька Юзаф Пулаўскі[d]
 
Узнагароды
кавалер Ордэна Святога Аляксандра Неўскага ордэн Белага арла ордэн Святога Станіслава

БіяграфіяПравіць

Сын Юзафа Пулаўскага. Удзельнік Барскай канфедэрацыі. У 1769 годзе трапіў у расійскі палон, быў у зняволенні ў Кіеве, Казані, Арэнбургу. Удзельнічаў у задушэнні паўстання Е. Пугачова, за што яму было дазволена вярнуцца на радзіму (1775). Пасол на сеймы 1778, 1784, 1786 гадоў. Быў правадніком расійскай палітыкі ў Рэчы Паспалітай, праціўнікам прагрэсіўных рэформ, Канстытуцыі 3 мая 1791 года. Стаў адным з лідараў Таргавіцкай канфедэрацыі, у 1793 годзе ў Берасці і Горадні выконваў абавязкі яе маршалка. Пасля трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795) жыў на Валыні.

  1. 1,0 1,1 https://www.ipsb.nina.gov.pl/a/biografia/antoni-pulaski-1747-1813-starosta-czereszenski-konfederat-barski