Адкрыць галоўнае меню

Бенедыкт Павел Сапега (каля 1643 — 12 жніўня 1707, Берлін) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч. Вялікі падскарбі літоўскі (1676—1703, 1705—1707).

Бенедыкт Павел Сапега
Benedykt Paweł Sapieha
Benedykt Pavał Sapieha. Бэнэдыкт Павал Сапега (1709).jpg
Бенедыкт Павел Сапега. Партрэт з кодзенскай галерэі, 1709
Herb Sapiehów.PNG
Герб «Ліс»
Вялікі падскарбі літоўскі
1676 — 1707
Суправіцель: Людвік Канстанцін Пацей (1703 — 1709)
Папярэднік: Геранім Крышпін-Кіршэнштэйн
Пераемнік: Казімір Чартарыйскі
 
Адукацыя:
Дзейнасць: ваенны
Нараджэнне: каля 1643
Смерць: 12 жніўня 1707(1707-08-12)
Род: Сапегі
Бацька: Павел Ян Сапега
Маці: Ганна Барбара Копаць
Жонка: Ізабела Тарла
Дзеці: Міхал Юзаф, Францішак Караль, Казімір Юзаф

Змест

БіяграфіяПравіць

З 1657 вучыўся ў езуіцкім калегіуме ў Грацы (Аўстрыя), з 1661 — у Лёвенскім універсітэце (Іспанскія Нідэрланды), у 1663—1664 падарожнічаў па Заходняй Еўропе.

З 1664 выбіраўся паслом на соймы. Вялікі падстолі літоўскі ў 1663—1665, стольнік у 1665—1670, крайчы ў 1670, падскарбі надворны ў 1670—1676, падскарбі вялікі з 1676, староста слонімскі. На элекцыйным сойме 1674 быў абраны маршалкам і садзейнічаў абранню на трон Яна III Сабескага, што спрыяла ўстанаўленню гегемоніі Сапегаў у ВКЛ.

Намагаўся сілай ліквідаваць рух сваіх праціўнікаў («рэспубліканцаў»). 15 кастрычніка 1700 года яго войска напала на атрад шляхты пад Ашмянамі і разбіла яго. У Алькеніцкай бітве 18 лістапада 1700 года яго армія разбіта, паранены, ён уцёк у Курляндыю. У сакавіку 1702 перайшоў на бок шведскага караля Карла XII і ўдзельнічаў у яго кампаніі ў Польшчы. На сойме 1703 пазбаўлены сваіх пасад і тытулаў. Удзельнічаў у Варшаўскай канфедэрацыі 1704, якая дэтранізавала Аўгуста II. Новы кароль Станіслаў Ляшчынскі ў 1705 вярнуў яму пасаду падскарбія вялікага. Далучыўся да войска Ляшчынскага, з якім удзельнічаў у паходзе на Беларусь у 1706, потым у маршы шведскай арміі ў Саксонію.

Сям'яПравіць

Быў сынам Паўла Яна Сапегі і яго другой жонкі Ганны Барбары Копаць. Меў братоў Казіміра Яна, Францішка Стэфана і Леана Базыля. Ажаніўся ў 1668 з Ізабелай Тарла (памерла пасля 1704), меў з ёй дзяцей:

КрыніцыПравіць

Зноскі

СпасылкіПравіць