Бернард Берансан (англ.: Bernard Berenson; 26 чэрвеня 1865, Вільня, Расійская імперыя — 6 кастрычніка 1959, Фларэнцыя) — эксперт, гісторык і мастацтвазнавец ЗША яўрэйска-літоўскага паходжання. Спецыялізаваўся на майстрах італьянскага Адраджэння.

Бернард Берансан
Bernard Berenson.jpg
Дата нараджэння 26 чэрвеня 1865(1865-06-26)[1]
Месца нараджэння
Дата смерці 6 кастрычніка 1959(1959-10-06)[2][3][…] (94 гады)
Месца смерці
Грамадзянства
Жонка Мэры Берансан[d]
Род дзейнасці мастацтвазнавец, гісторык, пісьменнік, мастацкі крытык, connoisseur, калекцыянер мастацтва
Навуковая сфера жывапіс Адраджэння[d] і мастацтвазнаўства
Альма-матар
Вядомыя вучні Isabella Stewart Gardner[d]
Член у
Узнагароды і прэміі
Commons-logo.svg Бернард Берансан на Вікісховішчы
Двор вілы Таці(англ.) бел. ў Ф'езоле

Нарадзіўся ў Расійскай імперыі. Паходзіць з яўрэйскай сям'і. У сувязі з пагрозай яўрэйскіх пагромаў і смерці сям'я эмігравала ў ЗША, куды вывезла 10-гадовага Бернарда. Атрымаў вышэйшую адукацыю ў Гарвардскім універсітэце ЗША.

Сярод яго бліскучых атрыбуцый — пацверджанне арыгінальнасці карціны Леанарда да Вінчы «Мадонна Бенуа» (Мадонна з кветкай), якая належала тады Імператарскаму Эрмітажу.

Берансан — адзін з фігурантаў шумнага судовага працэсу з прыводам атрыбуцыі аднаго з варыянтаў «Дамы з фераньеркаю» таго ж Леанарда ў 1923 годзе. У 1930 г. надрукаваў сваю працу «Італьянскія мастакі эпохі Адраджэння». Скандал быў і па нагоды атрыбуцыі карціны «Пакланенне пастухоў», якую Беренсон адносіў да ранішніх твораў Тыцыяна.

За свае атрыбуцыі (экспертныя ацэнкі) браў 5 працэнтаў камісійных. Сярод яго кліентаў — мільянеры ЗША і Ізабэла Сцюарт Гарднер(руск.) бел.. Стаў вельмі заможным чалавекам, набыў вілу Таці ў Ф'езоле каля Фларэнцыі. Жыў у Італіі пастаянна нават у гады 2-й сусветнай вайны, чым дапякаў фашыстам. Па завяшчанні Б. Берансана віла з усімі мастацкімі каштоўнасцямі перайшла да маёмасці Гарвардскага ўніверсітэта.

Берансану ставяць у віну за недакладнасць некаторых атрыбуцый. Але трэба ацэньваць спецыяліста комплексна — за яго поспехі і няўдачы. Поспехаў было больш, што даказвае вельмі высокі ўзровень збору Музея Ізабэлы Сцюарт Гарднер(руск.) бел. у горадзе Бостан.

ГалерэяПравіць

Зноскі

  1. data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 28 лютага 2020.
  2. data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  3. Bernard Berenson // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. Bernard Berenson // RKDartists Праверана 9 кастрычніка 2017.
  5. (unspecified title) Праверана 8 ліпеня 2019.