Адкрыць галоўнае меню

Валодша (? — да 1180) — верагодна, князь ізяслаўльскі (сяр. 12 ст.).

Валодша
Татарнікаў. Валодша.jpg
Павел Татарнікаў. «Валодша»
 
Нараджэнне: невядома
Смерць: не пазней за 1180
Бацька: Давыд Усяславіч
Дзеці: Андрэй Валодшыч[d] і Мікула

Упершыню ўспамінаецца Іпацьеўскім летапісам пад 1159 годам[1], калі разам з братам Брачыславам трымаў княжанне ў Ізяслаўлі[1], прычым Ізяслаўль названы іх отчынай. Паводле Васкрасенскага летапісу і В. М. Тацішчава, у 1159 г. пасля нападу Глебавічаў на Ізяслаўль Валодша адпраўлены ў Менск у палон, а Брачыслаў закаваны ў жалеза[1]. У 1160 г. у час паходу на Менск полацкі князь Рагвалод-Васіль вызваліў братоў[1]. У 1180 г. у паходзе на Друцк удзельнічаў Андрэй Валодшыч, напэўна, сын Валодшы.

На думку некаторых гісторыкаў (М. М. Карамазін, М. П. Пагодзін, П. М. Строеў, А. М. Рапава[1]), Валодша сын полацкага князя Васількі Святаславіча. Паводле М. І. Ермаловіча, у «Хроніцы Лівоніі» Генрыха Латвійскага Валодша ўпамінаецца пад імем полацкага князя Вальдэмара, які дазволіў манаху Мейнарду прапаведаць сярод ліваў і паслаў падарункі. Паводле «Хронікі Лівоніі» гэты князь памёр у 1216 г.

Зноскі

ЛітаратураПравіць

  • Рапов О. Княжеские владения на Руси в X — первой половине XIII в.. — М.: Изд-во МГУ, 1977. — 268 с.