Вульгата (лац.: Vulgatаe) — пераклад Біблії на лацінскую мову IV стагоддзя, які быў ажыццёўлены пераважна святым Еранімам Стрыдонскім, які замяніў розныя варыянты лацінскіх перакладаў Бібліі (Vetus Latina), якія існавалі да таго часу.

Адно з выданняў Вульгаты

На канец IV стагоддзя ўзнікла патрэба ў адзіным, пэўным лацінскім тэксце Бібліі: пераклад быў даручаны Ераніму, найбуйнейшаму знаўцу Бібліі і сакратару Папы Дамаса I. Паколькі Еранім выдатна валодаў грэчаскай і лацінскай мовамі і меў значныя веды іўрыту, у 386 годзе Еранім перабраўся ў Віфлеем і больш за 20 гадоў працаваў над перакладам Старога і Новага Запаветаў. Ён пачаў з Новага Запавету і пераклаў яго з грэчаскай, а затым Стары Запавет — з грэчаскай і з іўрыту. Зроблены Еранімам пераклад Бібліі стаў нарматыўным лацінскім тэкстам, які атрымаў назву Вульгата.

Трыдэнцкі сабор 1546 года зацвердзіў тэкст Бібліі Ераніма — і Вульгата ўвайшла ва ўсеагульны ўжытак на Захадзе як афіцыйны пераклад, абавязковы для Рымска-Каталіцкай Царквы. Упершыню Вульгата была выдадзена пры Сыксце V, пад загалоўкам: «Biblia sacra vulgatae editionis» у 1590 годзе, затым перавыдавалася Рыгорам XIV, Клімент VIII і іншымі Папамі. На працягу стагоддзяў Вульгата з'яўлялася крыніцай усіх перакладаў Бібліі заходнееўрапейскіх моў.

З 1979 года існуе выпраўленая версія, вядомая як Неавульгата.

СпасылкіПравіць