Адкрыць галоўнае меню

Вячаслаў Віктаравіч Даніловіч (21 лістапада 1973, Полацк) — беларускі гісторык, дырэктар Інстытута гісторыі Нацыянальнай Акадэміі навук Беларусі.

Вячаслаў Віктаравіч Даніловіч
Viachaslau Viktaravich Danilovich - 2013 AD.jpg
Дата нараджэння 21 лістапада 1973(1973-11-21) (45 гадоў)
Месца нараджэння
Род дзейнасці вучоны
Навуковая сфера гісторыя
Месца працы
Альма-матар
Commons-logo.svg Вячаслаў Віктаравіч Даніловіч на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

Нарадзіўся ў Полацку. Скончыў Наваполацкую школу № 9 (1991), Беларускі дзяржаўны універсітэт ім. М. Танка (1996), настаўнік гісторыі ў наваполацкай школе (1996), у аспірантуры па спецыяльнасці «Айчынная гісторыя» (1996—1999). Абараніў кандыдацкую дысертацыю па тэме «Дзейнасць арганізаціі «Змагання» ў Заходняй Беларусі (1927—1930 гг.)»[1]. Асістэнт, старшы выкладчык, дацэнт кафедры айчыннай і сусветнай гісторыі. Начальнік Упраўлення падрыхтоўкі навукова-педагагічных кадраў вышэйшай кваліфікацыі ва універсітэце. З 2006 года намеснік дырэктара па навуковай рабоце, з 2010 дырэктар Інстытута гісторыі НАН Беларусі. Лаўрэат стыпендыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь таленавітым маладым навукоўцам (2009)[2].

Навуковая дзейнасцьПравіць

Намеснік галоўнага рэдактара часопіса «Гістарычна-археалагічныга зборнік», член рэдакцыйнай калегіі часопіса «Весці нацыянальнай акадэмiі наук Беларусi. Серыя гуманітарных наук», член рэдакцыйных саветаў часопіса «Гісторыя і грамадазнаўства» і «Беларускага гістарычнага часопіса».

Сфера навуковых інтарэсаў: беларускі палітычны і культурны нацыянальны рух у Заходняй Беларусі 1921—1939 гг. Аўтар больш за 100 прац, у тым ліку манаграфій і навучальных дапаможнікаў (шмат у чым у суаўтарстве). Лічыць, што неабходна «выпрацаваць свой, беларускі погляд на гісторыю Вялікага Княства Літоўскага… менавіта ў перыяд існавання ВКЛ склалася беларуская народнасць, менталітэт …»[3].

Зноскі

СпасылкіПравіць