Віктар Уладзіміравіч Шэйман

(Пасля перасылкі з Віктар Шэйман)

Віктар Уладзіміравіч Шэйман (26 мая 1958, в. Салтанішкі, Воранаўскі раён, Гродзенская вобласць, БССР) — беларускі дзяржаўны дзеяч.

Віктар Шэйман
Сакратар Савета Бяспекі
20 сакавіка 2006 — 8 ліпеня 2008
Прэм’ер-міністр Сяргей Сідорскі
Прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка
Папярэднік Генадзь Мікалаевіч Невыглас
Пераемнік Юрый Жадобін
Кіраўнік Адміністрацыі прэзідэнта РБ
29 лістапада 2004 — 4 студзеня 2006
Прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка
Папярэднік Урал Латыпаў
Пераемнік Генадзь Мікалаевіч Невыглас
 
Партыя
Адукацыя
Дзейнасць палітык, ваенны
Нараджэнне 26 мая 1958(1958-05-26) (62 гады)
 
Ваенная служба
Званне генерал-палкоўнік
 
Узнагароды
Ордэн Айчыны 2 ступені, Беларусь
Ордэн Айчыны 3 ступені, Беларусь
Медаль «У памяць 10-годдзя вываду савецкіх войскаў з Афганістана», Беларусь
Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга Ордэн Чырвонай Зоркі Медаль «За адвагу»
Медаль За адзнаку ў вайсковай службе 1 ступені
Медаль За ўмацаванне баявой садружнасці (Мінабароны)
За бездакорную службу 2 ступені
За бездакорную службу 3 ступені
Медаль «Генерал арміі Маргелаў»
Медаль Анатоля Коні
International soldier rib.png Медаль «15 гадоў вываду савецкіх войскаў з Дэмакратычнай Рэспублікі Афганістан»

БіяграфіяПравіць

Працаваў Дэпутатам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь XII-га склікання (19901994), Дзяржаўным сакратаром Савета бяспекі Рэспублікі Беларусь (1994—2000 і 2006—2008), в. а. Міністра ўнутраных спраў (1995), Генеральным пракурорам Беларусі (2000—2004), кіраўнік Адміністрацыі Прэзідэнта Беларусі (2004—2006). Адзін з членаў Беларускага згуртавання вайскоўцаў

Кіраўнік перадвыбарнага штаба кандыдата ў Прэзідэнты А. Лукашэнкі на прэзідэнцкіх выбарах 2006 года.

З 20 сакавіка 2006 года[1] да 8 ліпеня 2008 года — дзяржаўны сакратар Савета бяспекі Рэспублікі Беларусь. Звольнены з пасады пасля тэрарыстычнага акту, здзейсненага невядомымі ў Мінску пад час святкавання Дня незалежнасці ў ноч на 4 ліпеня 2008 года. Са студзеня 2009 года — памочнік прэзідэнта па асаблівых даручэннях.

Мае шэраг дзяржаўных узнагарод, вышэйшы клас служачага дзяржаўнага апарата.

КрытыкаПравіць

24 верасня 1999 г. суд задаволіў іск Віктара Шэймана да газеты і журналіста Сяргея Аніські памерам 15 млрд. У выніку непамернага штрафу вядомая незалежная газета «Навіны» перастала выходзіць. Беларуская апазіцыя і міжнародныя праваабарончыя структуры сцвярджаюць, што менавіта ён у свой час быў арганізатарам так званых «эскадронаў смерці», якім прыпісваюцца забойствы лідараў арганізаванай злачыннасці, кіраўнікоў апазіцыі і аператара расійскага тэлеканала ГРТ Змітра Завадскага[2][3][4]. У красавіку 2006 года па падазрэннях ва ўдзеле ў фальсіфікацыях прэзідэнцкіх выбараў Віктару Шэйману быў забаронены ўезд у ЗША і краіны Еўрасаюза.

13 кастрычніка 2008 г. міністры замежных спраў краін Еўрасаюза на паседжанні ў Люксембургу прыпынілі на паўгады дзеянне забароны на ўезд у краіны саюза прэзідэнта Беларусі А. Лукашэнкі і «некаторых яго набліжаных». Санкцыі супраць былога дзяржсакратара Савета бяспекі Віктара Шэймана засталіся ў сіле.

Чыны і званніПравіць

УзнагародыПравіць

Зноскі

  1. Указ Президента Республики Беларусь от 20 марта 2006 года № 175 «О назначении В. В. Шеймана Государственным секретарем Совета Безопасности Республики Беларусь»
  2. Куды падзеліся «эскадроны смерці»? // Радыё Свабода
  3. Прывіды
  4. Зондэркаманда? // Наша Ніва
  5. Указ Президента Республики Беларусь от 6 декабря 1996 г. № 512 «О присвоении В. В. Шейману воинского звания генерал-майора» (руск.) 
  6. Указ Президента Республики Беларусь от 28 ноября 2000 г. № 635 «О присвоении В. В. Шейману классного чина» (руск.) 
  7. УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА РЕСПУБЛИКИ БЕЛАРУСЬ 25 ноября 2004 г. № 578 О ПРИСВОЕНИИ В. В. ШЕЙМАНУ КЛАССНОГО ЧИНА (руск.) 
  8. УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА РЕСПУБЛИКИ БЕЛАРУСЬ 10 ноября 2003 г. № 495 О НАГРАЖДЕНИИ В. В. ШЕЙМАНА И Л. С. МАЛЬЦЕВА (руск.) 
  9. Указ президента Республики Беларусь 26 мая 1998 г. N 285 г. Минск о награждении В. В. Шеймана орденом Отечества III степени (руск.) 
  10. Орден нашел владельца (руск.) 
  11. Гл. фатаграфія

СпасылкіПравіць