Вільготны луг

Вільготны луг, поплаў — луг у паўзабалочанай мясцовасці, якая вялікую частку года знаходзіцца ва ўмовах залішняга ўвільгатнення. Вільготны луг з'яўляецца часткова натуральным(ням.) бел. біятопам, паколькі часта выкарыстоўваецца людзьмі для выпасу жывёл ці скошвання сена. Асноўнымі відамі раслін на вільготных раслін з'яўляюцца метлюжковыя, у тым ліку сітнік, асака і іншыя травяністыя расліны.

Вільготны луг у Германіі, дзе расце лотаць балотная (Caltha palustris)

Існуюць на шырокіх тэрыторыях Еўропы і Азіі.

Прычыны ўзнікненняПравіць

 
Вільготны луг у Заходняй Венгрыі

Утвараецца з прычыны дрэннага дрэнажу або праз вялікую колькасць атмасферных ападкаў.

глебы вільготных лугоў у верхніх гарызонтах маюць высокі ўзровень вільготнасці з-за блізкасці грунтавых вод або частых сезонных затапленняў. Узнікаюць таксама ў прыбярэжнай зоне рэк і іншых вадаёмаў.

У адрозненне ад маршаў або балот вільготны луг не мае пастаяннай стаялай вады, за выключэннем кароткага перыяду падчас штогадовай паводкі.

Звіняць, пяюць, як струны арфы гожай,
Вільготны луг, прасторы над зямлёй,
А ты плывеш, бы хваля ў падарожжы,
Агорнуты спакоем, цеплынёй.

Якуб Колас. «Мая зямля»[1]

Зноскі