Адкрыць галоўнае меню

Вінцэнт Тышкевіч (1757 — 12 сакавіка 1816, маёнтак Дубай каля Пінска[1]) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага. Пісар вялікі літоўскі1780), рэферэндар вялікі літоўскі1781).

Вінцэнт Тышкевіч
Vincent Tyškievič. Вінцэнт Тышкевіч (1873).jpg
Вінцэнт Тышкевіч. Гравюра XIX ст.
POL COA Leliwa.svg
Герб «Ляліва»
 
Нараджэнне: 1757
Смерць: 12 сакавіка 1816(1816-03-12)
Род: Тышкевічы
Бацька: Антоні Казімір Тышкевіч
Маці: Тэрэза Тызенгаўз. Шлюб у 1753 годзе
Жонка: Марыя Тэрэза Панятоўская. Шлюб у 1778 годзе
Дзеці: няма
 
Узнагароды:
Ордэн Белага арла
Ордэн Святога Станіслава

БіяграфіяПравіць

 
Вінцэнт Тышкевіч

З лагойскай лініі роду Тышкевічаў гербу «Ляліва», сын Антонія Казіміра, генерал-лейтэнанта літоўскага войска, і Тэрэзы з роду Тызенгаўзаў. Успадкаваў ад бацькі тытул графа на Лагойску і Бярдычаве і маёнткі Лагойск (Мінская губерня), Свіслач (Літоўска-Гродзенская губерня) і Белаполле (Слабодска-Украінская губерня), а таксама шэраг маёнткаў у Пінскім павеце (Мінская губерня). Трымаў Стралкоўскае староства.

Нанова перабудаваў маёнтак Свіслач, заклаў галандскага кшталту парк, перарэзаў яго каналамі і стварыў вялікі заасад. Заснаваў у мястэчку на ўласныя сродкі Свіслацкую гімназію — цэнтр асветы і вальнадумства на Гарадзеншчыне пачатку XIX стагоддзя[2].

У 1778 г. пабраўся шлюбам з Марыяй-Тэрэзай Панятоўскай (1761—1831), пляменніцай польскага караля і вялікага князя літоўскага Станіслава-Аўгуста, ад якой не меў дзяцей.

Паводле тэстаменту ад 1813 г. свае багатыя маёнткі перадаваў сваякам: Лагойск адпісаў графу Пію Тышкевічу (1756—1858), Белаполле — украінскім Тышкевічам, а Свіслач — графу Юзафу Тышкевічу (1724—1815), старосце вяляціцкаму.

Цікавыя фактыПравіць

Вінцэнт Тышкевіч практыкаваў пакаранні ў дачыненні да ўласных аканомаў, калі тыя пераўзыходзілі раз і назаўсёды ўсталяваны гадавы прыбытак маёнтку[3].

Зноскі