Гай Антоній Гібрыда (лац.: Gaius Antonius Hybrida) — старажытнарымскі дзяржаўны дзеяч і палкаводзец з роду Антоніяў, дзядзька Марка Антонія.

Гай Антоній Гібрыда
Gaius Antonius Hybrida
консул Старажытнага Рыма 63 да н.э.
Нараджэнне 106 да н.э.(-106)
  • невядома
Смерць 42 да н.э.(-042)
  • невядома
Бацька Марк Антоній Аратар
Маці невядома[1]
Жонка невядома
Дзеці Antonia Hybrida Minor[d][1][2][3] і Antonia Major[d][1][2][3]
Дзейнасць старажытнарымскі палітык, старажытнарымскі ваенны

БіяграфіяПравіць

Нарадзіўся каля 106 гады да н.э., быў другім сынам Марка Антонія Аратара. Падчас грамадзянскай вайны 83-82 гадоў да н.э. Луцыя Карнелія Сулы з яго праціўнікамі Гай удзельнічае ў суланскіх праскрыпцыях, а таксама ў рабаванні Грэцыі. Мянушку «Гібрыда» атрымаў за асаблівую жорсткасць у абыходжанні з палоннымі і за ўжыванне катаванняў (за сваю паўдзікую натуру — так называлі плод кахання свойскай свінні і дзіка.).

Пазней прыцягваўся да суда абрабаванымі ім грэкамі, а яшчэ пазней быў выключаны з сената цэнзарамі. У 71 годзе да н.э. дзякуючы плебейскаму паходжанню быў народным трыбунам. У 64 годзе да н.э. Гібрыда ўдзельнічаў у выбарах консулаў на наступны год разам з Луцыем Сергіем Катылінай, Маркам Туліем Цыцэронам, Публіем Гальбам, Луцыем Касіем Лонгінам, Квінтам Карніфіцыем і Гаем Ліцыніем. Гібрыда згадваецца ў лісце Квінта Цыцэрона свайму брату Марку з саветамі адносна сушукальніцтва як забойца, распуснік і банкрут[4]. Нягледзячы на гэта, Гібрыда стаў консулам разам з Цыцэронам.

Прымаў тайны ўдзел у змове Катыліны ў 63 годзе да н.э. Пасля ўцёкаў у тым жа годзе Катыліны на поўнач, прыняў камандаванне над арміяй, пасланай супраць Катыліны, але ў бітве з катылінарыямі пры Пісторыі (62 да н.э.) удзелу не прымаў. За абрабаванне правінцыі Македоніі быў асуджаны і сасланы. Быў вернуты з выгнання Цэзарам і ў 42 годзе да н.э. стаў цэнзарам.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 http://www.strachan.dk/family/antonius.htm
  2. 2,0 2,1 C. Antonius (19) M. f. M. n. Hybrida // Digital Prosopography of the Roman Republic Праверана 10 чэрвеня 2021.
  3. 3,0 3,1 Digital Prosopography of the Roman Republic Праверана 10 чэрвеня 2021.
  4. Кароткае навучанне па сушуканні (Comm. pet.), II, 8

ЛітаратураПравіць

  • Утченко С. Л. «Цицерон и его время», Москва 1986.
  • Elimar Klebs: Antonius 19. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Band I,2, Stuttgart 1894, Sp. 2577—2582.

Шаблон:Цэнзары