Ганна Іванаўна (імператрыца расійская)

Ганна Іва́наўна[7] (17 (27) лютага 1693 — 17 (28) кастрычніка 1740) — расійская імператрыца (1730—1740) з дынастыі Раманавых.

Ганна Іванаўна
Louis Caravaque, Portrait of Empress Anna Ioannovna (1730).jpg
Сцяг Імператрыца Усерасійская
15 (26) лютага 1730 — 17 (28) кастрычніка 1740
Каранацыя 28 красавіка (9 мая) 1730
Папярэднік Пётр II
Пераемнік Іван VI
Сцяг Герцагіня-кансорт Курляндыі і Семігаліі Сцяг
1698 — 1730
Папярэднік Лізавета Сафія Брадэнбургская
Пераемнік Іаана Магдаліна Саксен-Веінсенфелская
Нараджэнне 28 студзеня (7 лютага) 1693[1][2][3]
Смерць 17 (28) кастрычніка 1740[1][2][5] (47 гадоў)
Месца пахавання
Род Дынастыя Раманавых
Бацька Іван V, цар і вялікі князь усяе Русі[2][5][…]
Маці Праскоўя Фёдараўна Салтыкова[d][2][5][1]
Муж Фрыдрых Вільгельм Курляндскі[d][5][2][6]
Веравызнанне праваслаўе
Дзейнасць палітык
Аўтограф Signed By Anna Ivanovna.png
Манаграма Манаграма
Узнагароды
ордэн Святога апостала Андрэя Першазванага ордэн Святой Кацярыны I ступені ордэн Святога Аляксандра Неўскага
Лагатып Вікісховішча Ганна Іванаўна на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

Дом Раманавых (да Пятра III)
Раман Юр'евіч Захар'ін
Анастасія,
жонка Івана IV Грознага
Фёдар I Іаанавіч
Мікіта Раманавіч Захар'ін
Фёдар Мікіціч
(патрыярх Філарэт)
Міхаіл Фёдаравіч
Аляксей Міхайлавіч
Аляксей Аляксеевіч
Соф’я Аляксееўна
Фёдар III
Іван V
Ганна Іванаўна
Кацярына Іаанаўна
Ганна Леапольдаўна
Іван VI
Пётр I Вялікі
(2-я жонка Кацярына I)
Аляксей Пятровіч
Пётр II
Ганна Пятроўна
Пётр III
Лізавета Пятроўна
Аляксандр Мікіціч
Міхаіл Мікіціч
Іван Мікіціч
Мікіта Іванавіч

Другая дачка цара Іаана V (суправіцеля цара Пятра I) ад Праскоўі Фёдараўны Салтыковай. Была выдадзена замуж у 1710 за герцага Курляндскага Фрыдрыха Вільгельма; зрабішыся ўдавой праз 4 месяца пасля вяселля, засталася ў Курляндыі. Пасля смерці Пятра II была запрошана ў 1730 на расійскі прастол Вярхоўным тайным саветам як манарх з абмежаванымі паўнамоцтвамі, але забрала ўсю ўладу, разагнаўшы Вярхоўны савет. Час яе кіравання пазней атрымаў назву біронаўшчына паводле імені яе фаварыта Эрнста Бірона.

Гл. таксамаПравіць

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Анна Иоанновна // Энциклопедический словарь / под ред. И. Е. АндреевскийСПб.: Брокгауз — Ефрон, 1890. — Т. Ia. — С. 792–797.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Д. Корсаков Анна Иоанновна // Русский биографический словарьСПб.: 1900. — Т. 2. — С. 158–178.
  3. Anna Ivanovna // Nationalencyklopedin — 1999.
  4. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118649507 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 11 снежня 2014.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 А. Кр. Анна Іоанновна // Энциклопедический лексиконСПб.: 1835. — Т. 2. — С. 320–323.
  6. (unspecified title) Праверана 7 жніўня 2020.
  7. Напісанне Ганна Іванаўна ў адпаведнасці з БЭ ў 18 тамах. Т.5., Мн., 1997, С.28.

СпасылкіПравіць