Адкрыць галоўнае меню

БіяграфіяПравіць

ПаходжаннеПравіць

Дачка віленскага ваяводы, канцлера вялікага літоўскага М. Радзівіла Старага і Соф'і Манівід. Мела братоў Мікалая, Яна, Юрыя, Альберта, і сястру Барбару, якая стала манашкай-бернардзінкай[1].

Сям'яПравіць

У 1496 ці 1497 г. выйшла за мазавецкага князя Конрада III Рудога і прынесла яму 20.000 дукатаў пасагу[2].

РэгенцтваПравіць

29 кастрычніка 1503 г., пасля раптоўнай смерці Конрада III Рудога, стала рэгентам Мазавецкага княства, і выступіла супраць уваходжання яго ў склад Кароны Каралеўства Польскага. Шукаючы заступніцтва вялікага князя літоўскага Аляксандра, звярнулася да яго праз свайго бацьку Мікалая: «mediante domino palatino Vilnensi»[3]. У 15111517 гг. імкнулася ўсталяваць епіскапства ў Варшаве, чаму вельмі супраціўляўся кароль польскі і вялікі князь літоўскі Жыгімонт I Стары. 28 снежня 1514 г. надала права Остраву Мазавецкаму прывілей на правядзенне чатырох кірмашоўы ў год і штотыднёвы рынак.

Пахавана ў Касцёле Святой Ганны ў Варшаве.

6 чэрвеня 2004 г. у горадзе Остраў Мазавецка быў адкрыты помнік княжне аўтара Міраславы Скочэк.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Радзівіл Осцікавіч
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Мікалай Радзівіл Стары
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
NN
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ганна Радзівіл
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Івашка Манівідавіч
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Соф'я Манівід
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ганна
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Зноскі

  1. Tarp istorijos ir būtovės: studijos prof. Edvardo Gudavičiaus 70-mečiui / sudarė A. Bumblauskas, R. Petrauskas; [red. kolegija: J. Bardach et al.]. — Vilnius: Aidai, 1999. — 517, [2] p.: portr. — P. 136. — ISBN 9986-590-89-2.
  2. Halecki, O. Anna z Radziwiłłów // Polski słownik biograficzny. T. 1, z. 2 — 5, Andronicus Tranquillus Parthenius młodszy — Beynart Wojciech / [Wł. Konopczyński red. główny]; Polska Akademia Umiejętności. — Kraków: Polska Akademia Umiejętności, 1935. — XVI, 97-479 s. — S. 125.
  3. Garbacik, J. Materiały do dziejów dyplomacji polskiej z lat 1486 — 1516: kodeks zagrzebski / Józef Garbacik. — Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich Wydawnictwo PAN, 1966. — XVII, [1], 220, [1] s., [1] k. tabl.: il. — S. 63. — (Materiały Komisji Nauk Historycznych; № 11).

ЛітаратураПравіць

  • Jasiński, K. Rodowód Piastów mazowieckich. — Poznań — Wrocław: Wydawnictwo Historyczne, 1998. — 247 s. — S. 172 — 173. — ISBN 83-913563-0-2.