Адкрыць галоўнае меню

Генрых Юр’евіч Грыгоніс

(Пасля перасылкі з Генрых Юр'евіч Грыгоніс)

Генрых Юр’евіч Грыгоніс (20 мая 1889, в. Пабяржы(літ.) бел., Віленскі павет, цяпер Вільнюскі раён, Літва — 4 лістапада 1955) — беларускі акцёр тэатра і кіно. Народны артыст БССР (1941).

Генрых Грыгоніс
Г. Грыгоніс Мастак М. Філіповіч. 1927.jpg
Г. Грыгоніс. Мастак Міхаіл Мацвеевіч Філіповіч. 1927
Імя пры нараджэнні: Генрых Юр'евіч Грыгоніс
Дата нараджэння: 20 мая 1889(1889-05-20)
Месца нараджэння:
Дата смерці: 4 лістапада 1955(1955-11-04) (66 гадоў)
Месца пахавання:
Грамадзянства: Flag of Russia.svg Расійская імперыя
Сцяг СССР СССР
Прафесія: акцёр
Кар’ера: 1909—1955
Узнагароды: Народны артыст БССР (1941)
Commons-logo.svg Генрых Грыгоніс на ВікіСховішчы

БіяграфіяПравіць

 
Магіла Генрых Грыгоніса

У 19081915 гадах працаваў у антрэпрызах на Далёкім Усходзе, у 19171919 гадах у тэатрах Петраграда. У 1919 у Першым беларускім таварыстве драмы і камедыі (выканаў ролі Пустарэвіча, Старца ў «Паўлінцы» і «Раскіданым гняздзе» Я. Купалы). З 1920 года ў БДТ-1.

Пахаваны на Вайсковых могілках Мінска.

ТворчасцьПравіць

 
Г. Грыгоніс у ролі Журдэна
 
Г. Грыгоніс у ролі Нічыпара

Акцёр яркай сцэнічнай індывідуальнасці; яму былі уласцівы вострая камедыйнасць і лірыка-драматычная афарбоўка роляў. Створаныя ім народныя характары адметныя сакавітым гумарам, нацыянальным каларытам: Даліла («На Купалле» М. Чарота), Каваль («Каваль-ваявода» Е. Міровіча), Мікола («Салавей» З. Бядулі), Анісім («Пагібель воўка» Э. Самуйлёнка), Нічыпар, Сымон Верас («Хто смяецца апошнім», «Пяюць жаваранкі» К. Крапівы). У класічным рэпертуары асаблівы поспех меў у ролі Журдэна («Мешчанін у дваранах» Мальера). Сярод іншых значных роляў: Дзяк («Пісаравы імяніны» У. Галубка), Людавіка («Сабака на сене» Лопэ дэ Вэгі). Здымаўся ў кіно: «Кармялюк», «Хто смяецца апошнім» і інш.

Зноскі

ЛітаратураПравіць

СпасылкіПравіць