Адкрыць галоўнае меню

Георгій Васілевіч Сысоеў (нар. 17 кастрычніка 1919, г. Волагда, Расія5 студзеня 2010, Мінск) — беларускі архітэктар. Заслужаны архітэктар Беларусі (1973). Член-карэспандэнт Пятроўскай акадэміі навук і мастацтва(руск.) бел. ў Пецярбургу (1994), акадэмік Беларускай акадэміі архітэктуры[1]. Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі БССР (1968).

Георгій Васілевіч Сысоеў
Дата нараджэння: 17 кастрычніка 1919(1919-10-17)
Месца нараджэння:
Дата смерці: 5 студзеня 2010(2010-01-05) (90 гадоў)
Месца смерці:
Дзеці: Александр Георгіевіч Сысоеў[d]
Альма-матар:
Працы і дасягненні
Месца працы:
Навуковае званне:
Працаваў у гарадах: Ленінград, Мінск, Брэст, Магілёў
Найважнейшыя пабудовы: Праспект Незалежнасці ў Мінску
Узнагароды:
Commons-logo.svg Георгій Васілевіч Сысоеў на Вікісховішчы
Будынкі ў мікрараёне «Усход-1», спраектаваныя Сысоевым

БіяграфіяПравіць

Нарадзіўся 17 кастрычніка 1919 года ў Волагдзе ў дваранскай сям'і[2]. Паводле яго ўласных словаў яго продкі былі з галандскай дынастыі Брантаў, якіх Пётр I запрасіў у Расію і за верную службу падараваў маёнтак пад Волагдай. Бацька Георгія Сысоева быў мастаком. Бацькі былі рэпрэсаваны ў 1937 годзе[3][4].

У 1938 годзе з адзнакай скончыў сярэднюю школу і паступіў на архітэктурны факультэт Ленінградскага інжынерна-будаўнічага інстытута. Да 1941 года паспеў скончыць тры курсы[3].

У пачатку Вялікай Айчыннай вайны пайшоў добраахвотнікам на фронт. Да 1945 года ён праслужыў тэхнікам-будаўніком у ваенна-будаўнічым атрадзе.[3]

У верасні 1945 года пасля дэмабілізацыі Сысоеў паступіў на 3-і курс Ленінградскага інстатута жывапісу, скульптуры і архітэктуры імя І. Я. Рэпіна. У 1949 годзе з адзнакай абараніў дыпломны праект «Музей абароны г. Ленінграда».[3]

У далейшым ён працаваў у інстытуце «Ленакадэмпраект», дзе браў удзел у аднаўленні Аляксандраўскага палаца ў г. Пушкіне і галоўнага будынка Пулкаўскай абсерваторыі, а таксама шэрагу іншых праектаў[3].

У студзені 1952 года з жонкай ён пераехаў у Мінск. У Мінску Сысоеў пачаў працаваць у інстытуце «Белдзяржпраект» спачатку галоўным архітэктарам праектаў, а затым і кіраўніком майстэрні. Першай яго працай стаў драўляны кінатэатр «Вясёлка» ў парку Чалюскінцаў, пабудаваны ў тым жа 1952 годзе. Праект атрымаў прэмію на Міжнародным фестывалі моладзі і студэнтаў у Маскве[4]. У 1952—1964 гадах выкладаў у Мінскім мастацкім вучылішчы і Беларускім тэатральна-мастацкім інстытуце.

У 1958 годзе са скульптарам Заірам Азгурам ён прыняў удзел у конкурсе на праект помніка «Змагарам за Савецкую ўладу ў Магілёве» і атрымаў першую прэмію[3].

У 1960 годзе Сысоеў перайшоў на працу ў інстытут «Мінскпраект» на пасаду кіраўніка майстэрні[2]. У «Мінскпраекце» разам з Сяргеем Мусінскім і іншымі мінскімі архітэктарамі праектаваў цэлы шэраг аб'ектаў, уключаючы будынак гарадскога Савета народных дэпутатаў. У студзені 1966 года па даручэнні Міністэрствы гандлю СССР Сысоеў узначаліў архітэктурнае праектаванне ў ізноў створаным інстытуце «Белдзіпрагандаль»[3].

У 1966 годзе ён стаў галоўным архітэктарам праекта па будаўніцтве мемарыяльнага комплексу «Брэсцкая крэпасць-герой»[5]. За ўдзел у гэтым праекце ён быў узнагароджаны Ганаровай граматай Вярхоўнага Савета БССР[3].

З 1971 года Сысоеў ізноў працаваў у «Мінскпраекце», дзе стварыў і ўзначаліў аддзел перспектыўнага праектавання.

У 19901994 кіраваў персанальнай творчай майстэрняй пры Беларускім саюзе архітэктараў. Георгій Сысоеў памёр 5 студзеня 2010 года ў Мінску[6].

ТворчасцьПравіць

 
Гасцініца «Мінск»
 
Будынак Мінгарвыканкама

Галоўныя работы ў Мінску: праект планіроўкі і забудовы 2-й чаргі Ленінскага праспекта (жылыя дамы з магазінамі «1000 дробязей», «Кветкі», «Сілуэт», «Сінтэтыка», «Дом абутку», «Акадэмкніга» і інш., усе 19551964), магазін «Тэхніка ў побыце» на Юбілейнай плошчы (1965), 11-павярховыя дамы на бульвары Луначарскага (19651972), гасцініца «Мінск» (2-я чарга, 1969), будынак гарадскога Савета народных дэпутатаў (1964; усе ў сааўт.) і інш. Адзін з аўтараў мемарыяльнага комплексу Брэсцкая крэпасць-герой, помніка-бюста С. І. Грыцаўцу ў Мінску (скульптар З. Азгур, 1956), помніка К. С. Заслонаву ў г. Орша Віцебскай вобласці (скульптар С. Селіханаў, 1955). Кіраваў рэканструкцыяй інтэр'ера Дома афіцэраў у Мінску (1974).

ЗноскіПравіць

  1. Чернатов Вячеслав Михайлович. И труд его увенчан славой // Архитектура и строительство : Журнал. — Минск: 2009. — В. 12 (211).
  2. 2,0 2,1 Новости отрасли. Дзяржаўная архіўная служба Рэспублікі Беларусь (22 кастрычніка 2009). Архівавана з першакрыніцы 14 красавіка 2012. Праверана 25 студзеня 2010.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 Шостак, Г. И. Георгию Васильевичу Сысоеву — 90 лет. Беларускі саюз архітэктараў (30 лістапада 2009). Архівавана з першакрыніцы 14 красавіка 2012. Праверана 9 студзеня 2010.
  4. 4,0 4,1 Георгий Сысоев: «Я испытал видение»
  5. 2010. Вынікі: страты ў імёнах і тварах
  6. 05.01.2010 года скончался Заслуженный архитектор БССР лауреат Государственной премии БССР, премии Совета Министров СССР Георгий Васильевич Сысоев

ЛітаратураПравіць

  • Сысоеў Георгій Васілевіч // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2002. — 552 с.: іл. ISBN 985-11-0251-2 (т. 15), ISBN 985-11-0035-8.
  • Сысоеў Георгій Васілевіч // Архітэктура Беларусі: Энцыклапедычны даведнік. — Мн.: БелЭн, 1993.
  • Крепак, Б. А. Александр Кищенко / Б. А. Крепак. — М.: Советский художник, 1988. — 64 с.
  • Воинов, А. А. История архитектуры Белоруссии: Учеб. для вузов по спец. 1201 «Архитектура». В 2 т. Т. 2 (Советский период). — 2-е изд., перераб. и доп. / А. А. Воинов. — Мн.: Вышэйшая школа, 1987. — 293 с.
  • Сысоев, Г. В. Микрорайон Восток-1 в Минске // Строительство и архитектура Белоруссии. — 1974. — № 1.

СпасылкіПравіць