Еўразійскі эканамічны саюз

Еўразійскі эканамічны саюз (ЕАЭС) — міжнароднае інтэграцыйнае эканамічнае аб'яднанне, створанае на базе Мытнага саюза ЕўрАзЭС, які існаваў да 2014 года.

Еўразійскі эканамічны саюз
Emblem of the Eurasian Economic Union.svg
Эмблема ЕАЭС
Карта
Eurasian Economic Union (orthographic projection) - Crimea disputed - no borders.svg
     Дзяржавы — члены Еўразійскага эканамічнага саюза
Асноўная інфармацыя
Адміністрацыйныя цэнтры Масква
Мінск
Найбуйнейшы горад Масква
Дзяржавы-члены
Афіцыйныя мовы
Урад
Старшыня Вышэйшага
эканамічнага савета
Нікол Пашынян
Старшыня эканамічнай
камісіі
Тыгран Саркісян
Дзяржава — старшыня ЕАЭС Сцяг Беларусі Беларусь
Фарміраванне
Прапанова стварэння 1994
ЕўрАзЭС 10 кастрычніка 2000
Мытны саюз 1 студзеня 2010
Эканамічная прастора 1 студзеня 2012
Дамова аб ЕАЭС 29 мая 2014
Утварэнне ЕАЭС 1 студзеня 2015
Геаграфічнае апісанне
Тэрыторыя 1-я ў свеце
20 260 435 км²
Насельніцтва (2019) 8-е ў свеце
183 800 000 чал.
шчыльнасць - 9,06 чал/км²
ВУП (па ППЗ, 2018) 10-ы ў свеце
усяго: $ 5,0 трлн
ВУП/чал: $ 27 000
ВУП (намінал, 2018) 10-ы ў свеце
усяго: $ 1,8 трлн
ВУП/чал: $ 10 000
ІЧР 0,761
высокі
Валюты
Часавы пояс UTC ад +2 да +12
Дамены верхняга ўзроўню
Тэлефонныя коды
Спасылкі
Афіцыйны сайт ЕАЭС.
Еўразійскі эканамічны саюз. Паштовая марка Беларусі

Краіны-ўдзельніцыПравіць

Дагавор аб стварэнні ЕАЭС быў падпісаны 29 мая 2014 года ў Астане прэзідэнтамі Беларусі, Казахстана і Расіі. 10 кастрычніка ў Мінску дагавор аб далучэнні да ЕАЭС падпісала Арменія, а 23 снежня ў Маскве — Кыргызстан.


Дагавор аб Еўразійскім эканамічным саюзеПравіць

Тэкст дагавора складаецца з 28 раздзелаў, 118 артыкулаў і 32 дадаткаў. У аснову дакумента пакладзена дагаворна-прававая база Мытнага саюза і Адзінай эканамічнай прасторы, дзейныя нормы якіх былі аптымізаваныя і прыведзеныя ў адпаведнасць з правіламі Сусветнай гандлёвай арганізацыі[1].

Дагавор аб ЕАЭС складаецца з двух частак. У першай — інстытуцыйнай — выкладзеныя стратэгічныя мэты і задачы еўразійскай інтэграцыі, вызначаецца прававы статус саюза як поўнафарматнай міжнароднай арганізацыі. Сфармуляваныя асноўныя прынцыпы яго дзейнасці — супрацоўніцтва на ўзаемавыгаднай аснове для збліжэння эканомік краін-удзельніц, іх гарманічнага развіцця і ўмацавання канкурэнтаздольнасці.

Вызначана сістэма органаў саюза: Вышэйшы Еўразійскі эканамічны савет (узровень кіраўнікоў дзяржаў), Еўразійскі міжурадавы савет (узровень кіраўнікоў урадаў), Еўразійская эканамічная камісія і Суд ЕАЭС. Абгаворваецца кампетэнцыя, парадак фарміравання і працы кожнага са згаданых органаў.

Другая частка дагавора — функцыянальная. Тут рэгламентуюцца механізмы эканамічнага ўзаемадзеяння, а таксама зафіксаваныя пэўныя абавязацельствы па галіновых кірунках інтэграцыі. Сярод іх — адзіная палітыка ў галіне тарыфнага і нетарыфнага рэгулявання, транспарту і прамысловасці, каардынацыя сельскагаспадарчай палітыкі (у тым ліку ўніфікацыя патрабаванняў, звязаных з развіццём экспарту прадуктаў аграпрама).

Зафіксаваныя асноўныя прынцыпы і правілы канкурэнтнай і антыманапольнай палітыкі. Вызначаюцца захады па стварэнні агульнага фінансавага рынку і біржавой прасторы, забеспячэнні гарантаванай і эфектыўнай абароны правоў і законных інтарэсаў спажыўцоў фінансавых паслуг.

Асобным блокам замацаваныя палажэнні аб паэтапнай інтэграцыі энергетычных рынкаў і каардынацыі дзейнасці ў галіне электраэнергетыкі, газу, нафты і нафтапрадуктаў.

Зноскі

СпасылкіПравіць