Жуль Жазеф Лефеўр

Жуль Жазеф Лефеўр (фр.: Jules Joseph Lefebvre; 14 сакавіка 1834, Турнэ — 24 лютага 1912, Парыж) — французскі салонны мастак XIX стагоддзя, які спецыялізаваўся на маляванні прыгожых дзяўчын.

Жуль Жазеф Лефеўр
Jules Joseph Lefebvre
Фатаграфія
Імя пры нараджэнні фр.: Jules Joseph Lefebvre[8]
Дата нараджэння 14 сакавіка 1834(1834-03-14)[1][2]
Месца нараджэння
Дата смерці 24 лютага 1912(1912-02-24)[3][4] (77 гадоў)
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства Францыя
Род дзейнасці мастак
Месца працы
Жанр партрэт, гістарычны жывапіс і ню
Вучоба
Мастацкі кірунак акадэмізм
Уплыў Леон Канье[d] і Жан Франсіс Абюртэн[d]
Уплыў на Elizabeth Jane Gardner[d], Georges Rochegrosse[d], Amélie Beaury-Saurel[d], Paul Émile Chabas[d], Maurice Chabas[d], André Devambez[d], Jean Caire[d], Louis Aston Knight[d], Édouard-Jean Dambourgez[d], Rodolphe d'Erlanger[d], Robert Vonnoh[d], Paul Landowski[d], Médéric Bottin[d], Луі Вальта, Édouard Collin[d], Julian Russell Story[d], Blanche Paymal-Amouroux[d], Hortense Richard[d], Angèle Delasalle[d], Hermine Waterneau[d], Marie-Louise Bion[d], Gertrude Christian Fosdick[d], Іда фон Шульцэнхайм, Марыя Гажыч і Georges Roussin[d][10]
Член у
Узнагароды
Подпіс Выява аўтографа
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Біяграфія

правіць

Атрымаў першапачатковую мастацкую адукацыю ў Амьене, быў потым вучнем Канье ў Парыжы і ўпершыню выступіў перад публікай на парыжскай Сусветнай выстаўцы 1855 года з мужчынскім партрэтам.

У 1861 годзе за карціну «Смерць Прыяма» атрымаў вялікую Рымскую прэмію, пасля чаго напісаў у Рыме карціны: «Юнак, які размалёўвае трагічную маску», «Даччынае каханне рымлянкі» (1864), «Пілігрымства ў кляштар Сакра-Спака, каля Субіяка» (1865), «Спячая маладая дзяўчына» (1865), «Німфа і Бахус-дзіцё» (1866) і «Папа Пій IX у Пятроўскім саборы» (1867).

Вярнуўшыся ў Парыж, неўзабаве заняў вельмі бачнае месца сярод французскіх мастакоў як таленавіты каларыст і вытанчаны, хоць і некалькі манерны малявальшчык, асабліва майстэрскі ў адлюстраванні жаночай прыгажосці і ў партрэтах. Лепшыя творы, выкананыя ім з часу прыезду яго з Рыма: «Ісціна», фігура голай маладой жанчыны, якая трымае над сваёй галавой прамяністы шар (1870; у Люксембургскім музеі ў Парыжы), «Страказа» (1872), «Магдаліна» (1876), «Пандора» (1877), «Мін’ёна» (1878), «Дыяна з німфамі, заспетая падчас купання» (1879), «Ф’ямета» (1881), «Ундзіна» (1881) і партрэты імператарскага прынца (1874), вікантэсы Мантэск’е і інш.

Зноскі

  1. а б Jules Joseph Lefebvre // Departmental archives of Seine-et-Marne — 1796.
  2. Jules Joseph Lefebvreministère de la Culture.
  3. Léonore databaseministère de la Culture.
  4. http://archives.paris.fr/arkotheque/visionneuse/visionneuse.php?arko=YTo2OntzOjQ6ImRhdGUiO3M6MTA6IjIwMjAtMTEtMTQiO3M6MTA6InR5cGVfZm9uZHMiO3M6MTE6ImFya29fc2VyaWVsIjtzOjQ6InJlZjEiO2k6NDtzOjQ6InJlZjIiO2k6MjYwMzQxO3M6MTY6InZpc2lvbm5ldXNlX2h0bWwiO2I6MTtzOjIxOiJ2aXNpb25uZXVzZV9odG1sX21vZGUiO3M6NDoicHJvZCI7fQ==#uielem_move=-82%2C85&uielem_islocked=0&uielem_zoom=151&uielem_brightness=0&uielem_contrast=0&uielem_isinverted=0&uielem_rotate=F — С. 3.
  5. http://archives.paris.fr/arkotheque/visionneuse/visionneuse.php?arko=YTo2OntzOjQ6ImRhdGUiO3M6MTA6IjIwMjAtMTEtMTQiO3M6MTA6InR5cGVfZm9uZHMiO3M6MTE6ImFya29fc2VyaWVsIjtzOjQ6InJlZjEiO2k6NDtzOjQ6InJlZjIiO2k6MjYwMzQxO3M6MTY6InZpc2lvbm5ldXNlX2h0bWwiO2I6MTtzOjIxOiJ2aXNpb25uZXVzZV9odG1sX21vZGUiO3M6NDoicHJvZCI7fQ==#uielem_move=-82%2C85&uielem_islocked=0&uielem_zoom=151&uielem_brightness=0&uielem_contrast=0&uielem_isinverted=0&uielem_rotate=F — С. 3/31.
  6. Catalog of the German National Library Праверана 11 красавіка 2024.
  7. Le Figaro, Figaro / A. BrézetParis: Société du Figaro, 1912. — P. 3. — 322497 экз. — ISSN 0182-5852; 2496-8994
  8. Departmental archives of Seine-et-Marne — 1796.
  9. AGORHA — 2009. Праверана 1 красавіка 2019.
  10. http://www.galerie-de-crecy.com/index.php?main_page=product_info&cPath=88&products_id=3830