Кетэ Кольвіц

Кетэ Кольвіц (ням.: Käthe Kollwitz, нар. Шміт; 8 ліпеня 1867, Кёнігсберг22 красавіка 1945, Морыцбург, Саксонія) — нямецкая мастачка, графік і скульптар.

Кетэ Кольвіц
ням.: Käthe Kollwitz
Фатаграфія
Імя пры нараджэнні Käthe Kollwitz
Дата нараджэння 8 ліпеня 1867(1867-07-08)
Месца нараджэння
Дата смерці 22 красавіка 1945(1945-04-22) (77 гадоў)
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Муж Карл Кольвіц[d]
Дзеці Hans Kollwitz[d] і Peter Kollwitz[d]
Род дзейнасці мастак-гравёр, рысавальнік, літограф, мастак-плакатыст, ілюстратар, скульптар, аўтабіёграф, дызайнер, графік, мастачка, архітэктурны чарцёжнік
Жанр партрэт[4][6] і фігуратывізм[d][4][6]
Вучоба
Мастацкі кірунак экспрэсіянізм[7]
Уплыў Ludwig von Herterich[d]
Уплыў на Kate Steinitz[d]
Партыя
Член у
Узнагароды
Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

Кетэ Кольвіц нарадзілася 8 ліпеня 1867 г. у Кёнігсбергу. 1885—1890 гг. вучоба ў Штаўфер-Берна ў Берліне і Хертэрыха ў Мюнхене. У 1890 годзе першыя афорты. У 1891 годзе выйшла замуж за ўрача Карла Кольвіца, які пасяліўся на поўначы Берліна. У 1892 годзе нарадзіўся сын Ханс. У тым жа годзе Кольвіц была на прэм'еры спектакля «Ткачы» па п'есе Герхарда Гаўптмана, якая паслужыла штуршком для серыі яе графічных работ «Паўстанне ткачоў» (1895—1898). У 1896 годзе нарадзіўся сын Петэр. У 1898 годзе серыя «Паўстанне ткачоў» была паказана на «Вялікі Берлінскай мастацкай выставе». У 1898—1903 гг. выкладчык у жаночым мастацкім вучылішчы ў Берліне. У 1902—1908 гг. выканала серыю афортаў «Сялянская вайна». У 1904 годзе жыла ў Парыжы. У 1907 годзе, атрымаўшы прыз «Віла Рамана», жыла ў Фларэнцыі. У 1910 годзе першыя спробы ў галіне скульптуры. У 1914 годзе на вайне загінуў яе сын Петэр. У 1917 годзе Паўль Касірэр арганізаваў яе юбілейную выстаўку. У 1919 годзе Кольвиц атрымала званне прафесара. У 1922—1925 гг. стварыла серыю гравюр на дрэве «Вайна» і «Пралетарыят». У 1927 годзе наведала Маскву. У 1928 годзе стала кіраўніком мастацкай майстэрні графікі ў Прускай Акадэміі мастацтваў. У 1933 годзе пасля прыходу да ўлады нацыянал-сацыялістаў была вымушаная пакінуць Акадэмію мастацтваў. У 1934—1935 гг. стварыла серыю літаграфій «Смерць». У 1936 годзе было негалосна забаронена выстаўляць яе працы. У 1940 годзе памёр яе муж Карл Кольвіц. У 1943—1944 гг. эвакуацыя ў Нордхаўзен, а затым пераезд у Морыцбург пад Дрэздэнам па запрашэнні прынца Эрнста Генрыха Саксонскага. Кетэ Кольвіц памерла 22 красавіка 1945 на 77 годзе жыцця.

Зноскі

  1. Deutsche Nationalbibliothek, Staatsbibliothek zu Berlin, Bayerische Staatsbibliothek et al. Record #118564943 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 11 снежня 2014.
  2. 2,0 2,1 The Fine Art Archive
  3. Кольвиц Кете // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  4. 4,0 4,1 4,2 Artnet — 1998.
  5. Museum of Modern Art online collection Праверана 4 снежня 2019.
  6. 6,0 6,1 http://www.artnet.com/artists/k%C3%A4the-kollwitz/
  7. Encyclopædia Britannica
  8. https://sammlung.staedelmuseum.de/de/person/berliner-secession Праверана 26 ліпеня 2019.

ЛітаратураПравіць

  • БЭ ў 18 тамах. Т.8, Мн., 1999, С.392

СпасылкіПравіць