Адкрыць галоўнае меню

Крысціян Бемер Анфінсен (англ.: Dr. Christian Boehmer Anfinsen, Jr.; 26 сакавіка 1916, Манесен, Пенсільванія, ЗША — 14 мая 1995) — амерыканскі біяхімік, член Нацыянальнай АН ЗША, Амерыканскай акадэміі мастацтваў і навук (1958), замежны член Дацкага каралеўскага таварыства (1964). Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па хіміі (1972).

Крысціян Бемер Анфінсен
Christian Boehmer Anfinsen
Christian B. Anfinsen, NIH portrait, 1969.jpg
Крысціян Бемер Анфінсен (1969)
Дата нараджэння 26 сакавіка 1916(1916-03-26)[1][2][3]
Месца нараджэння
Дата смерці 14 мая 1995(1995-05-14)[4][5][…] (79 гадоў)
Месца смерці
Грамадзянства
Род дзейнасці біяхімік, хімік, выкладчык універсітэта, біяфізік
Навуковая сфера біяхімія
Месца працы
Навуковая ступень доктар філасофіі
Альма-матар Пенсільванскі ўніверсітэт, Гарвардскі ўніверсітэт
Член у
Узнагароды і прэміі Нобелеўская прэмія — 1972 Нобелеўская прэмія па хіміі (1972)
Commons-logo.svg Крысціян Бемер Анфінсен на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

Крысціян Бемер Анфінсен нарадзіўся 26 сакавіка 1916 года ў маленькім мястэчку Монесен на поўдзень ад Пітсбурга, штат Пенсільванія. Яго бацька, Крыстал Бемер Анфінсен, быў інжынер-механікам. Ён і яго жонка, Сафія Расмусен Анфінсен, былі нарвежскімі імігрантамі. Пражыўшы некалькі гадоў у мястэчку Шарлеруа ў Пенсільваніі, у 1920-х гадах сям'я пераехала ў Філадэльфію. У 1933 Анфісен быў прыняты па стыпендыі ў Каледж Свартмара, дзе ён вывучаў хімію. Пасля атрымання ступені бакалаўра па хіміі ў 1937 годзе, Анфінсен працягнуў навучанне ва ўніверсітэце Пенсільваніі, каб атрымаць ступень магістра па арганічнай хіміі ў 1939 годзе. У той жа час ён працаваў асістэнтам. У 1939 г. Амерыканска-Скандынаўскі фонд прысудзіў яму стыпендыю на распрацоўку новых метадаў аналізу хімічных структур ферментаў у лабараторыі Карлсберга ў Капенгагене. Небяспечная абстаноўка, якая склалася ў Еўропе з-за пачатку Другой Сусветнай Вайны, прымусіла яго ў вярнуцца ў Злучаныя штаты ў 1940 годзе.

З 1950 года — загадчык лабараторыі клетачнай фізіялогіі і метабалізму ў Нацыянальным кардыялагічным інстытуце, Нацыянальныя інстытуты аховы здароўя ЗША, (Бетэсда, штат Мэрыленд). У 1954 годзе Фонд Ракфелера фінансаваў новы візіт Анфінсена ў Капенгаген, дзе ён працаваў у Карлсбергскай лабараторыі на працягу года. З 1958 член Амерыканскай акадэміі мастацтваў і навук. У 1958—1959 гадах Анфінсен паехаў працаваць у Інстытуце Вейцмана, Рэхавот, Ізраіль.

У 1962 годзе, знаходзячыся ў Гарвардскім універсітэце з рабочым візітам, атрымаў прапанову ўзначаліць дэпартамент хіміі і ў 1963 годзе быў прызначаны кіраўніком лабараторыі біяхіміі Нацыянальнага інстытута па даследаванні артрыту і метабалізму, дзе і працаваў да 1981 года. У 1979 прыняў іўдаізм і кінуў паліць. У 1982—1995 гадах — прафесар біяхіміі ва ўніверсітэце Джонса Хопкінса.

Зноскі