Леапольд II (ням.: Leopold II; 1050 — 12 кастрычніка 1095) — маркграф Аўстрыі (10751095) з дынастыі Бабенбергаў. Сын аўстрыйскага маркграфа Эрнста.

Леапольд II Прыгожы
ням.: Leopold II der Schöne
Леапольд II Прыгожы
Gules a fess argent.svg
сцяг
5-ы маркграф Аўстрыі
9 чэрвеня 1075 — 12 кастрычніка 1095
Папярэднік Эрнст
Пераемнік Леапольд III Святы
 
Дзейнасць Маркграф
Нараджэнне 1050
Смерць 12 кастрычніка 1095
Пахаванне
Дынастыя Дынастыя Бабенбергаў
Бацька Эрнст[d]
Маці Адэлаіда Эйленбургская[d]
Жонка Іда Аўстрыйская[d]
Дзеці Леапольд III Святы, Герберга Бабенберг[d], Эльжбета Бабенбергская[d], Іда Бабенбергская[d] і Sophia Babenberg[d]

У адрозненне ад сваіх папярэднікаў, Леапольд II парваў з традыцыйнай пэўнасцю маркграфаў Аўстрыі імператару Свяшчэннай Рымскай імперыі і ў 1078 годзе ўмяшаўся ў барацьбу за інвестытуру на баку вельфаў і Папы Рымскага супраць імператара Генрыха IV. Гэта прывяло ў 1079 годзе да ўварвання імперскіх войскаў у Аўстрыю і яе спусташэннz.

Леапольд II быў вымушаны падпарадкавацца Генрыху IV, аднак у 1081 годзе ён ізноў далучыўся да герцага Вельфу I Баварскаму. Імператар уступіў у саюз з Чэхіяй, паабяцаўшы князю Ураціславу II саступіць яму аўстрыйскія землі. У 1082 годзе ў Аўстрыю ўварваліся чэшскія войскі і разбілі Леапольда II у бітве пры Майлбергу. Маркграф быў вымушаны бегчы з краіны.

У 1084 годзе Леапольду II удалося прымірыцца з імператарам, і ён быў адноўлены на аўстрыйскім прастоле. Праўда, яму прыйшлося саступіць шэраг тэрыторый у паўднёвай Маравіі чэшскаму князю.

Шлюб і дзеціПравіць

Жонка: Іда Аўстрыйская (Ратэльберг). Дзеці:

Зноскі

ЛітаратураПравіць