Адкрыць галоўнае меню

Лявон Вольскі

беларускі музыкант

Ляво́н Арту́равіч Во́льскі (сапраўднае імя — Леанід Артуравіч Зэйдэль-Вольскі[2]; 14 верасня 1965, Мінск) — беларускі музыкант, літаратар, мастак, вядучы. Заснавальнік «Мроі», N.R.M. і «Крамбамбулі». Таксама граў і спяваў у гуртах «Новае Неба» і «Zet».

Лявон Вольскі
Вп леонид вольский.jpg
Асноўная інфармацыя
Поўнае імя Леанід Артуравіч Зэйдэль-Вольскі
Дата нараджэння 14 верасня 1965(1965-09-14) (54 гады)
Месца нараджэння
Краіна Flag of Belarus.svg Беларусь
Бацька: Артур Вольскі
Маці: Святлана Георгіеўна Яўсеева
Музычная дзейнасць
Прафесіі мастак, пісьменнік, паэт, спявак, журналіст, аўтар-кампазітар, ваенны
Гады актыўнасці 1981 — цяперашні час
Інструменты гітара, клавішныя
Жанр рок
Псеўданімы Kanzler
Узнагароды
Медаль да стагоддзя БНР
lavonvolski.com
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы
Лагатып Вікіцытатніка Цытаты ў Вікіцытатніку

З'яўляецца сынам беларускага пісьменніка Артура Вольскага і рускай паэтэсы Святланы Яўсеявай. Унук пісьменніка Віталя Вольскага-Зэйдэля.

БіяграфіяПравіць

Скончыў Мінскае мастацкае вучылішча (1984), у час навучання быў адным з заснавальнікаў гурта «Мроя» (1982). Удзельнічаў у маладзёжным грамадскім аб'яднанні «Беларуская Майстроўня» (1979—1984).

У 1994, пасля некаторых змен у складзе, ініцыяваў пераўтварэнне «Мроі» ў гурт «N.R.M.» («Незалежная Рэспубліка Мроя»), у якім па-ранейшаму выступаў як асноўны аўтар музыкі і тэкстаў песень. У 1990—1998 таксама выступаў як выканавец на клавішных у гурце «Новае Неба». У 2001 быў ініцыятарам стварэння гурта «ZET». У канцы 2004 у складзе гурта «Крамбамбуля» выступаў на плошчы Незалежнасці ў Кіеве. Працаваў вядучым аўтарскай праграмы «Квадракола» на радыёстанцыях «Беларуская маладзежная» і «101,2».

У 1997 напісаў музыку і аранжоўкі большасці кампазіцый для сумеснага музычнага праекту «Народны альбом», удзельнічаў у падрыхтоўцы, запісе і паказе сумесных музычных праектаў «Сьвяты вечар 2000» і «Я нарадзіўся тут» (2001). На працягу 2002—2007 распрацаваў і напісаў вялікую частку песень для праграм «Крамбамбуля», «Крамбамбуля 11/2: Каралі раёну», «Крамбамбуля 0,33 FM», «„Крамбамбуля“ сьвяточная». Сярод найболей вядомых песень Л. Вольскага: «Песьні пра каханьне», «Тры чарапахі», «Партызанская», «Паветраны шар», «Лёгкія-лёгкія», «Я нарадзіўся тут», «Абсэнт», «Госьці».

Сумесныя праекты з удзелам Лявона Вольскага — «Народны Альбом» і «Я нарадзіўся тут» — сталі ў Беларусі культавымі.

Выступае ў друку як паэт, празаік, журналіст. Аўтар зборнікаў паэзіі «Калідор» (1993), «Фотаальбом» (1998).

У складзе розных калектываў быў на гастролях у Польшчы, Украіне, Францыі, Даніі. Удзельнік, у складзе розных калектываў, фестываляў «Рок-крок 1987, 1988», «Наваполацк 1988», «Рок-дыялог» (Магілёў, 1988, 1989), «Днепродержинск 1989», «Тры колеры» (Мінск, 1990), «Басовішча» (неаднаразова — Гродэк, Польшча), «Belfort-Fimu» (Бельфор, Францыя, 1993), «Фестываль народных меншасцей» (Гдыня, Польшча, 1993), «Rock-mafia» (Сопат, Польшча), «Roskilde» (Данія, 1993) і інш.

30 снежня 2009 года выйшаў дыск «Такога няма нідзе», усе песні якога сачыніў Вольскі і запісаў іх з шэрагам музыкаў (Русяй, Алегам Хаменкам, Уладзімірам Пугачам ды іншымі)[3].

Альбом «Гравітацыя», прэзентаваны ў Мінску 2 сакавіка 2019 года, завяршыў трылогію, пачатую дыскамі «Грамадазнаўства» (2014) і «Псіхасаматыка» (2016). «Гравітацыя» храналагічна распавядае пра ўсе асноўныя стадыі жыцця чалавека: ад нараджэння да смерці. Рэжысёрамі кліпаў на песні з яго сталі Арцём Лобач («Лепшыя на свеце») ды Елізавета Ганчарова («Човен»). Як і папярэднія альбомы, ён быў запісаны ў Вільні. Сродкі на запіс і выпуск збіраліся праз краўдфандынг[4].

На Новы 2019 год сыграў у музычным шоу «Нас у Маскве не зразумеюць» Тузін Гітоў, «Belsat Music Live» ды Лявона Вольскага.[5][6]

ПрызнаннеПравіць

Прызёр глядацкіх сімпатый на фестывале «Рок-крок 1988»; лаўрэат фестывалю «Наваполацк 1988»; Гран-пры, прыз у намінацыі «Лепшы клавішнік» на фестывале «Тры колеры 1990»; «Рок-кароны» ў намінацыях «Песня году» («Партызанская») — 1996, «Альбом году» («Народныя альбом») — 1997, «Рок-карона 1997», «Праект году» («Сьвяты вечар 2000») — 1999, «Песня году» («Паветраны шар») — 1999, «Музыка году», «Падзея году» (праект «Я нарадзіўся тут»), «Лепшыя тэксты», «Песня году» («Тры чарапахі»), «Альбом году» («Тры чарапахі»), «Рок-карона» — усё 2000, «Выканаўца году» на «Рок-каранацыі 2004—2005».

Узнагароджаны медалём 100 гадоў БНР Рады Беларускай Народнай Рэспублікі[7].

ДыскаграфіяПравіць

Літаратурныя творыПравіць

  • Міларусь : апавяданні, аповесць / Лявон Вольскі.— Мінск, 2011. (Форма імя: Вольскі Лявон Артуравіч.)
  • Народны альбом : п'еса / Міхаіл Анемпадыстаў, Лявон Вольскі. — Мінск, 2008.

Зноскі

  1. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #1025602161 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 18 снежня 2014.
  2. Хартыя’97, Лявон Вольский: «Запреты растят оппозицию»(руск.) 
  3. http://nn.by/?c=ar&i=156322
  4. nn.by
  5. Давыдчык, Андрэй «Нас у Маскве не зразумеюць». Прэм’ера навагодняга музычнага праекту (аўдыё/відэа) (бел.) . Тузін Гітоў (1 студзеня 2019). Архівавана з першакрыніцы 3 студзеня 2019. Праверана 2 студзеня 2019.
  6. БЕЛСАТ МУЗЫКА. "Нас у Маскве не зразумеюць". Навагодні канцэрт ад Лявона Вольскага і #BML. https://www.youtube.com/watch?v=OIBSOJYqg3A&feature=youtu.be&t=3630. Retrieved on 2019-01-02. 
  7. Алексіевіч, Пазьняк, Вольскі, Эрыксан, Белавус. Хто яшчэ ўзнагароджаны мэдалём у гонар БНР-100

ЛітаратураПравіць

  • Вольский Лявон // Кто есть кто в Республике Беларусь: Электронный справочник; БДГ on-line. — Эл. ресурс bdg.by
  • Энцыклапедыя беларускай папулярнай музыкі — Мінск, 2008.
  • Дубавец, С. Майстроўня. Гісторыя аднаго цуду / Сяргей Дубавец ; фота А. Канцавога. — [Б. м.] : Радыё Свабодная Еўропа / Радыё Свабода, 2012, — 457 с.

СпасылкіПравіць