Іван Храптовіч

(Пасля перасылкі з Літавор Храбтовіч)

Іван Храптовіч, мянушкай Літавор (да 1468[1] — лета 1513[1]) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч. Набліжаны вялікага князя Аляксандра, адзін з найуплывовейшых людзей дзяржавы мяжы XV і XVI ст. Першы вядомы падскарбі дворны літоўскі (1482—1492, перадаў урад брату Фёдару), маршалак гаспадарскі (1492—1500, 1509—1513). Адначасова намеснік уцянскі (1489—1495), слонімскі (1492—1499), новагародскі (1499—1500), драгічынскім (1512) і кобрынскім (1513)[1].

Іван Літавор Храптовіч
POL COA Odrowąż.svg
Герб «Адрованж»
1-ы падскарбі дворны літоўскі
каля 1482 — каля 1492
Папярэднік урад створаны
Пераемнік Фёдар Храптовіч
 
Нараджэнне не пазней за 1468
Смерць 1513
Дынастыя Род Храптовічаў
Бацька Багдан Храптовіч[d]
Жонка Ядвіга Гальшанская
Дзеці Ганна, Соф’я

БіяграфіяПравіць

З роду Храптовічаў герба «Адрованж», сын Багдана ў яго другім шлюбе з не вядомай імем дачкой падскарбія земскага Аляксандра Юр’евіча. Меў братоў Івана (з першага бацькавага шлюбу), Мітку, Дзмітра, Васіля, Марціна, Фёдара і не вядомую імем сястру (жонку Міхаіла Зяновіча).

Пасол у Польшчу і Маскву. Браў удзел у бітве на Вядрошы (1500), трапіў у маскоўскі палон адкуль вярнуўся толькі вясной 1509 года[1]. Па вяртанні зноў атрымаў урад маршалка гаспадарскага[1].

Летам 1510 года вял.кн. Жыгімонт Стары пацвердзіў пану Літавору яго маёнткі Вентшаў і Мукабоды ў Драгічынскім, Свержань у Новагародскім, Шчаткоўскі «дварэц» у Троцкім паветах і іншыя. Як выслугу ў 1510 годзе атрымаў маёнтак Сівек.[1]

Сям’яПравіць

У шлюбе з княжной Ядвігай, дачкой кашталяна віленскага князя Аляксандра Гальшанскага. Меў дачок Ганну (жонку Юрыя Осціка) і Соф’ю (жонку Яна Аборскага, потым Мікалая Уралеўскага). Пасля смерці пана Івана Літавора, кн. Ядвіга працяглы час не прызнавала шлюбаў дачок, спрабуючы выдаць замуж паводле свайго разумення, толькі суд гаспадара і Паноў-Рады абараніў іх ад маці[2]. Апроч дачок, каля 1525 года згадваецца Ядвізін сын — Казімір, але невядома ці сын ён і пана Івана Літавора або Ядвіга ўжо другім разам выйшла замуж.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Рыбчонак, 2018, С. 26.
  2. Пазднякоў, 2005, с. 380

ЛітаратураПравіць