Муха́мед Аю́б Хан (англ.: Ayub Khan, 14 мая 1907 — 19 красавіка 1974) — галоўнакамандуючы ўзброенымі сіламі і прэзідэнт Пакістана з 1958 па 1969 г.

Мухамед Аюб Хан
англ.: Ayub Khan
Мухамед Аюб Хан
сцяг
2-і Прэзідэнт Пакістана
27 кастрычніка 1958 — 25 сакавіка 1969
Папярэднік Іскандэр Мірза
Пераемнік Ага Мухамед Ях'я Хан
сцяг
8-ы Прэм'ер-міністр Пакістана
7 кастрычніка 1958 — 28 кастрычніка 1958
Папярэднік Фераз Хан Нун
Пераемнік Нурул Амін
 
Партыя Мусульманская ліга
Адукацыя
Дзейнасць палітык, ваенны, фінансіст, аўтабіёграф
Веравызнанне Іслам, шыіцкага толку
Нараджэнне 14 мая 1907(1907-05-14)[1][2][3]
Смерць 19 красавіка 1974(1974-04-19)[1][3][4] (66 гадоў)
Пахаванне
Дзеці Гохар Аюб Хан[d]
 
Ваенная служба
Род войскаў British Indian Army[d]
Званне Генерал-фельдмаршал
Бітвы
 
Узнагароды
рыцар Вялікага Крыжа ордэна Святога Міхаіла і Святога Георгія член ордэна Брытанскай імперыі Каралеўскі Віктарыянскі ланцуг Nishan-e-Pakistan Order of Ojaswi Rajanya

БіяграфіяПравіць

Нарадзіўся ў горадзе Харыпуры; па этнічнай прыналежнасці пуштун[5].

Калі ў 1947 годзе быў створаны Пакістан, Аюб Хан узначаліў узброеныя сілы ва Усходнім Пакістане (цяпер Бангладэш).

Патомны ваенны, бацька Мухамеда служыў у брытанскай арміі ў чыне субедар-маёра. Скончыў Мусульманскі ўніверсітэт у Алігарху, затым Каралеўскую ваенную акадэмію ў Сандхёрсце (Вялікабрытанія). Да моманту здабыцця Пакістанам незалежнасці быў самым старэйшым па званні мусульманскім афіцэрам.

У 1951 годзе быў прызначаны галоўнакамандуючым пакістанскай арміяй.

З 1954 па 1956 г. займаў пасаду міністра абароны, а пасля ваеннага перавароту 1958 года стаў главой ваеннага рэжыму.

У 1960 годзе фармальна легітымізаваў сваё становішча на чале дзяржавы рэферэндумам.

На пасадзе главы дзяржавы Мухамед Аюб Хан ініцыяваў Другую інда-пакістанскую вайну, праводзіў праамерыканскую знешнюю палітыку, менавіта ў яго кіраванне адбылося ўступленне Пакістана ў Багдадскі пакт, потым СЕНТА і СЕАТА. Праводзіў палітыку паскоранага эканамічнага росту і ўмеранай зямельнай рэформы. Дамогся прыняцця другой пакістанскай канстытуцыі, якая абмежавала палітычнае жыццё рамкамі так званых «асноўных дэмакратычных правоў».

У сакавіку 1968 года Аюб Хан цяжка захварэў і страціў палітычны кантроль над краінай.

У сакавіку 1969 года Аюб Хан сышоў у адстаўку пад ціскам палітычнай апазіцыі.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Mohammad Ayub Khan // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. Mohammed Ayub Khan // Munzinger-Archiv — 1913. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. 3,0 3,1 Mohammed Ayub Khan // Brockhaus Enzyklopädie
  4. Muhạmmad Ayūb Khān // data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011.
  5. Jaffrelot, Christophe (2004). A history of Pakistan and its origins. Anthem Press. pp. 69. ISBN 1843311496, 9781843311492. http://books.google.com/books?id=Q9sI_Y2CKAcC&lpg=PP1&pg=PA69#v=onepage&q&f=false. Retrieved on 2010-08-22. 

СпасылкіПравіць