Мікалай Мікалаевіч Амелька

Мікалай Мікалаевіч Амелька (22 лістапада 1914, Петраград — 27 чэрвеня 2007, Масква) — савецкі флатаводзец, адмірал (13 красавіка 1964), кандыдат ваенна-марскіх навук (1965), камандуючы Ціхаакіянскім флотам (1962—1969), начальнік супрацьлодачных сіл ВМФ (1969—1978), намеснік начальніка Генштаба ўзброеных сіл па ВМФ (1979—1986), дэпутат Вярхоўнага Савета СССР 7-га і 8-га скліканняў, лаўрэат Ленінскай прэміі ў галіне навукі (17 красавіка 1980) за стварэнне спецыяльнай інфармацыйнай касмічнай сістэмы.

Мікалай Мікалаевіч Амелька
RIAN archive 26151 Admiral Amelko addressing sailors.jpg
Дата нараджэння 22 лістапада 1914(1914-11-22)
Месца нараджэння Петраград
Дата смерці 27 чэрвеня 2007(2007-06-27) (92 гады)
Месца смерці Масква
Месца пахавання
Альма-матар
Прыналежнасць Flag of the Soviet Union.svg СССР
Род войскаў Ваенна-Марскі Флот
Званне
Адмірал ВМФ СССР
Бітвы/войны Вялікая Айчынная вайна,
Халодная вайна
Узнагароды і прэміі
Ордэн Леніна Ордэн Леніна Ордэн Леніна Ордэн Чырвонага Сцяга
Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Чырвонага Сцяга
Ордэн Нахімава I ступені
Ордэн Нахімава II ступені
Ордэн Айчыннай вайны I ступені Ордэн Айчыннай вайны I ступені Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга Ордэн Чырвонай Зоркі
Ордэн Чырвонай Зоркі Ордэн Чырвонай Зоркі

БіяграфіяПравіць

Па нацыянальнасці — беларус[1]. У Ваенна-марскім флоце з 1931 года. У 1936 г. скончыў Ваенна-марское вучылішча імя М. В. Фрунзэ. З 1936 г. праходзіў службу на Балтыйскім флоце. быў камандзірам электранавігацыйнай групы, пам. камандзіра вучэбнага крэйсера. Удзельнік савецка-фінскай вайны 1939—1940 гг. У Вял. Айчынную. вайну — камандзір дывізіёна сеткавых загараджальных, кацерных тральшчыкаў, вартавых караблёў. У 1945—1949 гг. начальнік штаба брыгады тралення. У 1949—1952 гг. — Камандзір аховы воднага раёна базы. У 1952—1953 гг. начальнік штаба дывізіі аховы воднага раёна. У 1953—1956 гг. камандзір дывізіі аховы воднага раёна. Контр-адмірал з 31 мая 1954 года. У 1956 г. скончыў Ваен. акадэмію Генштаба. У 1956—1962 гг. — Начальнік штаба Ціхаакіянскага флоту. Віцэ-адмірал з 9 мая 1961 года. Камандуючы Ціхаакіянскім флотам (1962—1969), начальнік супрацьлодачных сіл ВМФ (1969—1978), намеснік начальніка Генштаба ўзброеных сіл па ВМФ (1979—1986). У 1986—1987 гг. — У Гр. ген. інспект. МА СССР. З лістапада 1987 года — у адстаўцы.

УзнагародыПравіць

Узнагароджаны:

  • 3 Ордэнамі Леніна (1956, 1964, 1967),
  • 3 ордэнамі Чырвонага Сцяга (1942, 1954, 1972),
  • Ордэнам Нахімава I ступені (1981),
  • Ордэнам Нахімава II ступені (1944),
  • 2 ордэнамі Айчыннай вайны I ступені (1945, 1985),
  • Ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга (1979),
  • 3 ордэнамі Чырвонай Зоркі (1943, 1946, 1963),
  • замежнымі ордэнамі, медалямі.

Зноскі

  1. Б. Д. Долготович «Адмиралы земли белорусской», Мн., «Беларусь», 2009, С.9-10