Міхал Ян Зянковіч

Міхал Ян Зянковіч (1670, каля Дарагічына на Падляшшы — 23 студзеня 1762) — рэлігійны і дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага. Біскуп-суфраган жамойцкі (ад 1718), пісар вялікі літоўскі (17241729), біскуп віленскі (ад 1730).

Міхал Ян Зянковіч
Michał Jan Ziankovič. Міхал Ян Зянковіч (1762).jpg
POL COA Siekierz.svg
Герб «Сястрэнец»
каталіцкі біскуп[d]
з 8 снежня 1718
дыяцэзіяльны біскуп[d]
з 15 красавіка 1730
Дыяцэзія Архідыяцэзія Вільнюса
Папярэднік Караль Пётр Панцажынскі
Пераемнік Ігнацій Якуб Масальскі
тытулярны біскуп
з 27 чэрвеня 1718
Дыяцэзія Juliopolis[d]
дапаможны біскуп
з 27 чэрвеня 1718
Дыяцэзія Каўнаская архідыяцэзія
Нараджэнне 1670(1670)
Смерць 23 студзеня 1762(1762-01-23)
Род Зянковічы-Ператрускія
Веравызнанне Каталіцкая Царква[1]
Дзейнасць тытулярны біскуп, каталіцкі святар
Узнагароды
ордэн Белага арла
Commons-logo.svg Міхал Ян Зянковіч на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

Прадстаўнік шляхецкага роду Зянковічаў-Ператрускіх гербу «Сястрэнец»[2].

Доўгі час быў пробашчам у Барысаве і Лідзе. Ад 1699 канонік віленскі, архідыякан жамойцкі. 27 красавіка 1718 зрабіўся біскупам-суфраганам жамойцкім, а ў 1724 — пісарам вялікім літоўскім. Ад 2 кастрычніка 1730 біскуп віленскі.

Падтрымліваў караля і вялікага князя Станіслава Ляшчынскага. У сувязі з перамогай Аўгуста Моцнага быў вымушаны з'ехаць у Прусію (1734), адкуль вярнуўся ў 1736.

Аднавіў Віленскую кафедру, фундаваў у месце касцёл Св. Іосіфа і Нікадзіма, шпіталь Св. Лазара. Дзеля павышэння ўзроўню навучання ў Віленскай духоўнай семінарыі запрасіў для яе кіравання ксяндзоў-камуністаў.

8 верасня 1750 быў каранатарам абраза Найсвяцейшай Дзевы Марыі ў бернардзінскім касцёле Св. Міхала (Вільня)[3].

Зноскі

ЛітаратураПравіць