Міхаіл Канстанцінавіч Сеўрук

беларускі мастак-жывапісец і графік

Міхаіл Канстанцінавіч Се́ўрук (27 лютага 1905, Варшава14 сакавіка 1979, Нясвіж) — беларускі мастакжывапісец і графік.

Міхась Сеўрук
Фатаграфія
Міхаіл Сеўрук. «Аутапартрэт». 1938
Дата нараджэння 27 лютага 1905(1905-02-27)
Месца нараджэння
Дата смерці 14 сакавіка 1979(1979-03-14) (74 гады)
Месца смерці
Месца пахавання
Род дзейнасці мастак
Жанр жанравы жывапіс і партрэтны жывапіс[d]
Вучоба
Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

 
Марка з працай «Жніво» (1937), выдадзеная ў 2005 годзе
 
Маркіраваны канверт (2020) з карцінай «На сенажаці» (1953)

Нарадзіўся ў Варшаве, дзе на той момант рэвізорам-эканамістам Надвісленскай чыгункі працаваў яго бацька, У 1909 годзе сям'я пераехала ў Брэст, дзе хлопчык пайшоў у першы клас гімназіі. З пачаткам Першай сусветнай вайны сям'я пераехала ў Маскву, дзе на фармаванне зацікаўленасці жывапісам вялікае ўражанне зрабіла наведванне Траццякоўскай галерэі. У 1919 годзе сям'я вярнулася ў мястэчка Сноў, дзе праваслаўным святаром служыў дзед па маці Стэфан. У 1926 годзе скончыў Нясвіжскую гімназію. У 1927 годзе пасля звальнення з тэрміновай службы ў польскай арміі з'ехаў у Вільню, дзе 18 верасня напісаў прашэнне аб залічэнні на мастацкі факультэт Віленскага ўніверсітэта Стэфана Баторыя. Першыя два гады навучання аддаваў перавагу скульптуры ў майстэрні Баляслава Балзукевіча. З трэцяга курса перайшоў у майстэрню да Людаміра Сляндзінскага. Сярод яго любімых настаўнікаў быў таксама Аляксандр Штурман, які вёў майстэрню пейзажу.

Скончыўшы мастацкі факультэт у 1932 годзе, жыве і працуе ў Вільні.

У выставах пачаў удзельнічаць з 1937 года. Разам з Я. Драздовічам, П. Сергіевічам, Я. Горыдам быў адным з арганізатараў Віленскага таварыства мастакоў[1]. Сябраваў з Пётрам Сергіевічам[2].

З 1939 жыў у Нясвіжы. У пасляваенны час выкладаў маляванне і чарчэнне ў агульнаадукацыйнай школе, кіраваў мастацкай студыяй пры Доме культуры.

Сябра Саюза мастакоў БССР з 1946 г.

Памёр у Нясвіжы. Пахаваны на мясцовых могілках.

ТворчасцьПравіць

Як пісаў В. Шматаў, "у асобных малюнках Сяўрука адчуваецца пэўны ўплыў Сляндзінскага з яго імкненнем да манументалізацыі і абагульнення формы, яе скульптурнасці"[3]. Пачатковым працам характэрны рысы рамантызму. Больш познія работы адрозніваюцца народнасцю вобразаў. Сярод мастацкіх прац: тэматычныя жывапісныя кампазіцыі «На ўборцы буракоў» (1936), «Жніво» (1937), «Новы дом» (1968), графічныя творы «Віленская Alma mater» (1937) і інш.

Аўтар вокладак часопіса "Калоссе", зборнікаў вершаў Максіма Танка «На этапах» (1936) і песень Рыгора Шырмы «Наша песня» (1938).

У пасляваенныя гады па-ранейшаму шмат маляваў, пераважна партрэты, выкананыя алоўкам, сангінай, вуглём. Большасць карцін 1960-70-х прысвечана людзям калгаснай вёскі.

Працы Сеўрука захоўваюцца ў Нацыянальным мастацкім музеі, музеях Вільні, квартэры-музеі, а таксама ў фондах Нясвіжскага гісторыка-краязнаўчага музея (1114 работ)[2].

ПамяцьПравіць

  Вонкавыя выявы
Работы Міхася Сеўрука
  «Жняя»
  «Старыя хаты над Віленкай»
  «Жніво»
  «Дзяўчаты»
  «На сенажаці»
  «Групавы партрэт дзяцей»
  «Аўтапартрэт»
  «Зіма ў вёсцы»

Зноскі

  1. Міхась Сеўрук(недаступная спасылка)
  2. 2,0 2,1 Он рисовал людей труда // Таямніцы Нясвіжа
  3. Шматаў В.Ф. Міхась Канстанцінавіч Сеўрук. Мінск, 1980. С. 14.
  4. Петэрсон Э. А. Слінчанка Уладзімір Пятровіч // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш.. — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 15: Следавікі — Трыо. — С. 9. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0251-2 (т. 15), ISBN 985-11-0035-8.

ЛітаратураПравіць

СпасылкіПравіць