Наркама́нія (ад грэч.: νάρκη /narkē/ — аняменне, сон, і грэч.: μᾰνία /mania/ — вар'яцтва, жарсць, цяга) — хранічная прагрэдыентная хвароба, якую выклікае ўжыванне рэчываў-наркотыкаў.

Наркаманія
МКХ-10 F11.11.-F16.16.;F19.19.
МКХ-9 304
МКБ-9-КМ 304.6[1] і 304.60[1]

Этапы развіццяПравіць

Для наркатычнай залежнасці характэрна фазавае цячэнне з наяўнасцю ў сваёй структуры некалькіх паэтамных сіндромаў:

  • 1.сіндром змененай рэактыўнасці,
  • 2.сіндром псіхічнай залежнасці,
  • 3.сіндром фізічнай залежнасці, гэтыя тры сіндромы аб'ядноўваюцца ў агульны наркатычны сіндром,
  • 4.сіндром наступстваў хранічнай наркатызацыі.

Характэрныя рысыПравіць

Асноўнай прыкметай наркаманіі з'яўляецца ўзнікненне абстынентнага сіндрому, як следства наяўнасці фізічнай залежнасці ад канкрэтнага рэчыва.

Гл. таксамаПравіць

  1. 1,0 1,1 Disease Ontology — 2016. Праверана 15 мая 2019.