Адкрыць галоўнае меню

Нона Віктараўна Мардзюкова (сапраўднае імя — Наябрына; 19252008) — савецкая і расійская кінаактрыса, лаўрэат Сталінскай прэміі (1949), Народная артыстка СССР (1974).

Нона Віктараўна Мардзюкова
Vladimir Putin 21 December 2000.jpg
Дата нараджэння: 25 лістапада 1925(1925-11-25)[1][2]
Месца нараджэння:
Дата смерці: 6 ліпеня 2008(2008-07-06)[3][4][…] (82 гады)
Месца смерці:
Месца пахавання:
Грамадзянства:
Муж: Вячаслаў Васілевіч Ціханаў і Vladimir Soshalsky[d]
Дзеці: Vladimir Tikhonov[d]
Адукацыя:
Прафесія: актрыса
Кар'ера: 1948-2008
Узнагароды:
Ордэн «За заслугі перад Айчынай» II ступені
Ордэн «За заслугі перад Айчынай» III ступені
Ордэн «За заслугі перад Айчынай» IV ступені
Ордэн Дружбы народаў  — 1985 Ордэн «Знак Пашаны»  — 1975
Медаль «У азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Ільіча Леніна»
Медаль «Ветэран працы»
Медаль «За асваенне цалінных зямель»
Народны артыст СССР— 1974 Народны артыст РСФСР— 1969 Заслужаны артыст РСФСР — 1965 Прэмія Прэзідэнта Расійскай Федэрацыі — 2001 Сталінская прэмія — 1949 Дзяржаўная прэмія РСФСР імя братоў Васільевых — 1973
Ганаровая грамата Урада Расійскай Федэрацыі
IMDb: nm0603314
mordukova.ru
Commons-logo.svg Нона Віктараўна Мардзюкова на ВікіСховішчы

БіяграфіяПравіць

Нона Віктараўна Мардзюкова нарадзілася 25 лістапада 1925 года ў станіцы Канстанцінаўская ў Данецкай вобласці.

Яшчэ з дзіцячых гадоў яна марыла здымацца ў кіно, але вайна перашкодзіла спраўдзіцца яе планам. У акупацыі ў Краснадарскім краі ёй прыходзілася хавацца ад гітлераўцаў, каб пазбегнуць адпраўкі на прымусовыя працы ў Германію.

У 1945 годзе паступіла ва УДІК (ВГИК), у акцёрскую майстэрню Барыса Бібікава і Вольгі Пыжовай. Скончыла яго ў 1950 годзе. У 1950—1991 — актрыса Тэатра-студыі кінаакцёра.

У 1948 годзе дэбютавала ў ролі Ульяны Грымотнай у фільме кінарэжысёра С. А. Герасімава «Молодая гвардия». Першапачаткова на гэту ролю рэжысёр планаваў узяць Клару Лучко, але яна захварэла і яму прыйшлося ўзяць на гэту ролю Нону Мардзюкову. Дэбют апынуўся ўдалым, за гэту ролю Мардзюкова атрымала Сталінскую прэмію.

Яшчэ ў перыяд навучання ва УДІКе Нона Мардзюкова выйшла замуж за Вячаслава Ціханава, з якім пражыла ў шлюбе 13 год. Іх сын, Уладзімір Ціханаў таксама стаў кінаакцёрам.

За ўвесь час сваёй творчай кар'еры Нона Мардзюкова знялася ў 62 фільмах.

СмерцьПравіць

Увечары 6 ліпеня 2008 на 83-м годзе жыцця Нона Віктараўна сканала.[5]

Пахаваная 9 ліпеня 2008 года на Кунцаўскіх могілках Масквы побач з сынам. Паводле апошняй волі Мардзюковай, грамадзянская паніхіда не праводзілася. Адпяванне прайшло ў храме Спаса Нерукатворнай Выявы на Сетуні. Развітацца з ёй прыйшлі шматлікія дзеячы культуры і мастацтва — Юрый Саломін, Мікіта Міхалкоў, Рыма Маркава, Яўген Міронаў, Аляксандр Панкратаў-Чорны, Сяргей Гармаш, Ларыса Лужына, Ірына Разанава, Наталля Варлей.

Зноскі

  1. Мордюкова Нонна Викторовна // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  2. 2,0 2,1 data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  3. http://echo.msk.ru/news/525692-echo.html
  4. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #121893243 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 27 красавіка 2014.
  5. Не стало Нонны Мордюковой (руск.) 

СпасылкіПравіць