Адкрыць галоўнае меню

Нябе́сная механі́ка – раздзел астраноміі, які вывучае рух нябесных целаў і іх сістэм у прасторы пад уздзеяннем сіл гравітацыі і сіл іншай фізічнай прыроды. Нябесная механіка вывучае фігуры нябесных целаў і іх устойлівасць, шмат спрыяе разуменню працэсаў паходжання і развіцця нябесных целаў і іх сістэм. Практычныя задачы нябеснай механікі ўключаюць вызначэнне элементаў арбіт нябесных целаў паводле дадзеных назіранняў, у прадвылічэнні месцаў нябесных целаў. На базе нябеснай механікі развіваецца новая галіна навукі, дынаміка касмічнага палёта.

Класічная механіка

Другі закон Ньютана
Гісторыя…
Гл. таксама «Фізічны партал»

Фундамент нябеснай механікі складаюць законы Ньютана, а таксама закон гравітацыі. Гэтыя законы тэарэтычна абгрунтоўваюць атрыманыя эксперыментальным шляхам законы Кеплера, якія апісваюць рух планет і іх спадарожнікаў па арбітах.

Раздзелы нябеснай механікі:

ЛітаратураПравіць

Гл. таксамаПравіць