Нікалаус Іозеф фон Жакен

Нікала́ус Жаке́н (1727—1817) — аўстрыйскі батанік, хімік і металург.

Нікалаус Жакен
ням.: Nikolaus Joseph Freiherr von Jacquin, або Baron Nikolaus von Jacquin
Nikolaus Joseph von Jacquin.jpg
Дата нараджэння 16 лютага 1727(1727-02-16)[1][2][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 26 кастрычніка 1817(1817-10-26)[1][2][…] (90 гадоў), 24 кастрычніка 1817(1817-10-24)[5] (90 гадоў) ці 1817[6][7][…]
Месца смерці
Грамадзянства
Дзеці Joseph Franz von Jacquin[d]
Род дзейнасці батанік, урач, хімік, падарожнік-даследчык, прафесар, птэрыдолаг, брыёлаг, заолаг, арнітолаг, металург, міколаг, энтамолаг
Навуковая сфера батаніка, хімія, металургія
Месца працы Акадэмічны батанічны сад Вены, батанічны сад Шонбруна
Альма-матар
Навуковы кіраўнік Adriaan van Royen[d] і Gerard van Swieten[d]
Вядомы як даследчык прыроды Вест-Індыі
Член у
Узнагароды і прэміі

член Лонданскага каралеўскага таварыства[d]

Commons-logo.svg Нікалаус Жакен на Вікісховішчы
Сістэматык жывой прыроды
Даследчык, які апісаў шэраг заалагічных таксонаў. Для ўказання аўтарства, назвы гэтых таксонаў суправаджаюць абазначэннем «Jacquin».

Nicolaus Joseph von Jacquin на Віківідах
Старонка на Віківідах
Nikolaus Joseph von Jacquin на Вікісховішчы
Выявы на Вікісховішчы

Замежны ганаровы член Расійскай акадэміі навук з 11 верасня 1780[11].

Займаўся медыцынскай практыкай у Вене і ў 17541759 здзейсніў па даручэнні імператара Франца I вялікае вандраванне па Амерыцы (асабліва Вест-Індыі), каб набыць новыя расліны для імператарскіх садоў.

Вярнуўшыся, стаў прафесарам хіміі і батанікі спачатку ў Банска-Шцьяўніцы, а затым у Вене, дзе быў таксама дырэктарам Акадэмічнага, а пазней Шонбрунскіх садоў.

У 1806 атрымаў баронскую годнасць.

Галоўныя працыПравіць

  • «Flora austriaca», 17731778, 5 тамоў, з 450 размаляванымі табліцамі;
  • «Enumeratio stirpium», 1762
  • «Selectarum stirpium americanarum historia», 1763 і 1780, з 264 табліцамі;
  • «Observationes botanicae», 1764, 4 тома, са 100 табліцамі;
  • «Hortus botanicus Vindobonensis», 17701776, 3 тома, з 300 табліцамі;
  • «Icones plantarum rariorum», 17811793, 3 тома, з 648 табліцамі;
  • «Collectanea ad botanicam, chemiam et historiam naturalem spectantia» 17861796, 5 томаў, са 106 табліцамі;
  • «Plantarum rariorum horti caesarei Schoenbrunnensis descriptiones et icones», 17971804, 4 тома, з 500 табліцамі;
  • «Stapeliarum in hortis Vindobonensibus cultarum descriptiones», 1806, з 64 табліцамі.

Названы ў гонар ЖакенаПравіць

Ліней назваў у гонар Жакена род Jacquinia з сямейства Theophrastaceae.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118556452 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 9 красавіка 2014.
  2. 2,0 2,1 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  3. 3,0 3,1 Nicolaus Joseph von Jacquin
  4. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118556452 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 11 снежня 2014.
  5. Nicolas Joseph von Jacquin // http://sdei.senckenberg.de/biographies/information.php?id=15371 Праверана 9 кастрычніка 2017.
  6. Nikolaus Joseph Jacquin // Archivi storici dell'Università di Torino
  7. Nicolaas Jozeph baron Jacquin // Digital Library for Dutch Literature (DBNL) — 1999.
  8. Freiherr Jacquin Nicolaus Joseph von // Alvin
  9. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118556452 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 30 снежня 2014.
  10. Dr. Constant v. Wurzbach Jacquin, Nikolaus Joseph Freiherr von // Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich: enthaltend die Lebensskizzen der denkwürdigen Personen, welche seit 1750 in den österreichischen Kronländern geboren wurden oder darin gelebt und gewirkt habenWien: 1856. — Т. 10. — S. 26.
  11. Профіль Нікалауса Іозефа фон Жакена на афіцыйным сайце РАН

СпасылкіПравіць

Пры напісанні гэтага артыкула выкарыстоўваўся матэрыял з Энцыклапедычнага слоўніка Бракгаўза і Ефрона (1890—1907).