Павел Аляксандравіч Рыбак

беларускі футбаліст
(Пасля перасылкі з Павел Рыбак)

Павел Рыбак (нар. 11 верасня 1983, Гродна) — беларускі футбаліст, абаронца барысаўскага БАТЭ.

Футбол
Павел Рыбак
Поўнае імя Павел Аляксандравіч Рыбак
Нарадзіўся 11 верасня 1983(1983-09-11)[1] (37 гадоў)
Грамадзянства Flag of Belarus.svg Беларусь
Рост 188 см[2]
Вага 83 кг[2]
Пазіцыя абаронца, паўабаронца
Інфармацыя пра клуб
Клуб Беларусь БАТЭ
Нумар 27
Клубная кар’ера[* 1]
2001 Беларусь Тарпеда-МАЗ (Мінск) 9 (0)
2002—2006 Беларусь Лакаматыў (Мінск) 57 (3)
2003   Беларусь Ліда 7 (0)
2004   Беларусь Смаргонь 14 (2)
2007—2008 Беларусь Гомель 40 (2)
2009—2010 Беларусь Мінск 51 (1)
2011—2014 Беларусь Нёман (Гродна) 111 (3)
2015—2019 Беларусь Шахцёр (Салігорск) 127 (12)
2020 Беларусь Іслач (Мінскі раён) 14 (1)
2021— Беларусь БАТЭ (Барысаў)
  1. Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 28 студзеня 2021.

Клубная кар’ераПравіць

Пачаў займацца футболам у Гродна, але потым апынуўся ў Мінску. Гуляў за розныя клубы, а ў 2011 годзе вярнуўся ў гродзенскі «Нёман», дзе стаў асноўным цэнтральным абаронцам (зрэдку выкарыстоўваўся як апорны паўабаронца). Улетку 2014 года, пасля зыходу з клуба Івана Дзенісевіча, стаў капітанам каманды.

У снежні 2014 года перайшоў у салігорскі «Шахцёр»[3]. У складзе «Шахцёра» трывала замацаваўся на пазіцыі цэнтральнага абаронцы. У лістападзе 2015 года падоўжыў кантракт з салігорцамі[4]. У сезоне 2016 дапамог камандзе выйграць срэбраныя медалі чэмпіянату, а сам быў прызнаны найлепшым абаронцам турніру. У снежні 2016 года яшчэ на адзін сезон падоўжыў пагадненне з «Шахцёрам»[5]. У сезоне 2017 стаў таксама капітанам «гарнякоў». У кастрычніку 2017 года стала вядома, што Рыбак застанецца ў камандзе на наступны сезон[6].

У студзені 2018 года з’явілася інфармацыя аб там, што абаронца можа пакінуць «Шахцёр»[7], аднак у выніку Павел застаўся ў клубе, толькі перадаў капітанства Андрэю Клімовічу. У сезоне 2018 быў іграком стартавага складу і другі раз быў прызнаны найлепшым абаронцам чэмпіянату Беларусі. Сітуацыя паўтарылася ў 2019 годзе, калі абаронца толькі ў ліпені не гуляў з-за траўмы і трэці раз быў прызнаны найлепшым абаронцам чэмпіянату.

У снежні 2019 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Шахцёр», а ў студзені 2020 года стаў іграком «Іслачы»[8]. Быў асноўным абаронцам каманды, з мая па верасень не гуляў з-за траўмы, пался вярнуўся ў склад.

У студзені 2021 года перайшоў у барысаўскі БАТЭ[9].

ДасягненніПравіць

Статыстыка выступленняўПравіць

Сезон Дывізіён Клуб Краіна Матчы Галы
2001 Д1 Тарпеда-МАЗ   9 0
2002 Д2 Лакаматыў   9 0
2003 (1) Д1 Лакаматыў   4 0
2003 (2) Д2 Ліда   7 0
2004 Д2 Смаргонь   14 2
2005 Д1 Лакаматыў   20 1
2006 Д1 Лакаматыў   24 2
2007 Д1 Гомель   21 1
2008 Д1 Гомель   19 1
2009 Д1 Мінск   23 0
2010 Д1 Мінск   28 1
2011 Д1 Нёман   23 2
2012 Д1 Нёман   28 0
2013 Д1 Нёман   29 1
2014 Д1 Нёман   31 0
2015 Д1 Шахцёр   25 2
2016 Д1 Шахцёр   24 2
2017 Д1 Шахцёр   28 2
2018 Д1 Шахцёр   27 4
2019 Д1 Шахцёр   23 2
2020 Д1 Іслач   14 1

Грамадзянская пазіцыяПравіць

Пасля жорсткага разгону акцый пратэстаў, выкліканых масавымі фальсіфікацыямі на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, разам з 92 іншымі беларускімі футбалістамі выступіў з асуджэннем гвалту ў Беларусі[10].

Зноскі

СпасылкіПравіць