Адкрыць галоўнае меню

Падляшскае ваяводства (1513—1795)

1513—1795

Падляскае ваяводства (лац.: Palatinatus Podlachiae), таксама Падляшска-Берасцейскае і Наднарвенскае ваяводства[1] — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў заходняй частцы Вялікага Княства Літоўскага1569 года ў складзе Каралеўства Польскага). Сталіцай ваяводства з'яўляўся горад Дарагічын.

Падляшскае ваяводства
Герб
Герб
Краіна
Уваходзіць у
Адміністрацыйны цэнтр
Дата ўтварэння 29 жніўня 1513
Дата скасавання 1795
Кіраўнік ваявода падляшскі
Насельніцтва
  • 226 392 чал. (1790)
Падляшскае ваяводства на карце
Commons-logo.svg Падляшскае ваяводства на Вікісховішчы

Гербам ваяводства былі аб'яднаныя гербы: польскі і літоўскі — арол без кароны ў чырвоным полі і Пагоня.

ГісторыяПравіць

Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзелПравіць

Пасля адміністрацыйнай рэформы 1565—1566 гг. ваяводства падзялялася на тры паветы — Дарагічынскі, Мельніцкі і Бельскі.

Ваяводскі соймік праводзіўся ў Дарагічыне, тамака ж склікалася паспалітае рушанне. Павятовыя соймікі праходзілі ў Дарагічыне, Мельніку і Бельску. Мясцовая шляхта абірала двух дэпутатаў на вальны сойм Рэчы Паспалітай Абодвух Народаў, а таксама шасцёх дэпутатаў у Вялікалітоўскі вярхоўны трыбунал.

Зноскі

  1. Падляшскае ваяводства // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. 

ЛітаратураПравіць