Партызанская брыгада імя В. М. Молатава

Партызанская брыгада на тэрыторыі БССР у гады Вялікай Айчыннай вайны

Партызанская брыгада імя В. М. Молатавапартызанская брыгада, створаная 5 красавіка 1943 года. Да сакавіка 1944 года дзейнічала на тэрыторыі Антопальскага, Жабчыцкага, Пінскага, Лагішынскага, Столінскага, Іванаўскага, Драгічынскага раёнаў БССР, і Любэшыўскага і Камінь-Кашырскага раёнаў Валынскай вобласці.

Партызанская брыгада імя В. М. Молатава
Гады існавання 1943 — 1944
Краіна Flag of the Soviet Union.svg СССР
Flag of the Byelorussian SSR (1940).svg Беларуская ССР
Flag of Ukrainian SSR (1937-1949).svg Украінская ССР
Падпарадкаванне Беларускі штаб партызанскага руху
Уваходзіць у Пінскае партызанскае злучэнне
Тып партызаны
Функцыя змаганне з акупантамі
Колькасць 1311 партызан (30.3.1944)
Дыслакацыя Пінская вобласць
Валынская вобласць
Гомельская вобласць
Войны Другая сусветная вайна
Вялікая Айчынная вайна
Камандзіры
Вядомыя камандзіры Міхаіл Іванавіч Герасімаў

СкладПравіць

Брыгада была створана на базе атрадаў імя М. Ц. Шыша (арганізаваны ў красавіку 1942 года, камандзір атрада Мікалай Цімафеевіч Шыш гераічна загінуў 25 чэрвеня 1942), імя С. Г. Лазо (арганізаваны ў лістападзе 1942), імя А. В. Суворава (арганізаваны ў лістападзе 1942). 30 ліпеня атрады былі разбуйнены, з іх адпаведна былі выдзелены атрады імя М. І. Калініна, імя І. В. Сталіна, імя Г. К. Арджанікідзэ.

Пазней у брыгадзе былі створаны новыя атрады імя М. І. Кутузава, імя У. Р. Нямытава, імя Тадэвуша Касцюшкі, імя П. П. Патлаха (намеснік камандзіра атрада П. П. Патлах загінуў у баі). У ліпені 1943 года ў яе быў уключаны атрад імя В. І. Чапаева.

У жніўні 1943 года атрады імя В. І. Чапаева, імя І. В. Сталіна, імя У. Р. Нямытава, імя Тадэвуша Касцюшкі, імя Г. К. Арджанікідзэ былі перададзены Пінскай партызанскай брыгадзе, а атрад імя М. І. Кутузава — партызанскай брыгадзе «Савецкая Беларусь»

КамандаваннеПравіць

КамандзірПравіць

КамісарПравіць

Начальнікі штабаПравіць

ГісторыяПравіць

Партызаны праводзілі дыверсіі на чыгунцы БрэстПінск, ЛунінецБаранавічы, Ковель — Брэст і на Дняпроўска-Бугскім канале (Дняпроўска-Бугская аперацыя). У красавіку 1942 партызаны вялі баі каля вёскі Дзеткавічы Драгічынскага раёна, у чэрвені разбілі праціўніка каля вёскі Ямнік. У кастрычніку атрады імя Шыша і «Пятровіча» (А. П. Савіцкага) разграмілі чыгуначную станцыю Сінкевічы (Сінкевіцкая аперацыя), знішчылі мост на рацэ Лань, эшалон з боепрыпасамі. З верасня да лістапада 1943 на чыгуначным участку АнтопальЯнаў-Палескі падарвалі 2400 рэек (рух быў спынены на 12 сутак). У ліпені 1943 года разбілі нямецкі гарнізон у Любэшыве Валынскай вобласці (Любяшоўскі бой) і чыгуначную станцыю Вулька ў Іванаўскім раёне, падарвалі 2,5 км чыгуначнага палатна, чыгуначны мост, знішчылі 3 км тэлефонна-тэлеграфнай лініі. У гэтай аперацыі удзельнічала насельніцтва навакольных вёсак. У лютым і сакавіку 1944 года вялі баі на Дняпроўска-Бугскім канале і Прыпяці (Абарона Дняпроўска-Бугскага канала), каля вёсак Белін, Зарэчка Драгічынскага раёна.

30 сакавіка 1944 года брыгада (1311 партызан, 5 атрадаў) злучылася з Чырвонай Арміяй. Пасля злучэння брыгада была перадыслацыравана на акупіраваную тэрыторыю Гомельскай вобласці, дзе дзейнічала да ліпеня 1944 года.

ПамяцьПравіць

ЛітаратураПравіць

  • Беларусь у Вялікай Айчыннай вайне, 1941—1945: Энцыкл. / Рэдкал.:І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш.. — Мн.: БелСЭ, 1990. — 680 с. — 20 000 экз. — ISBN 5-85700-012-2.

СпасылкіПравіць