Адкрыць галоўнае меню
Хрысціянства
Christian cross.svg

Біблія
Стары Запавет · Новы Запавет
Апокрыфы
Евангелле
Дзесяць запаведзей
Нагорная пропаведзь

Бог Айцец
✯ Ісус Хрыстос
Святы Дух
Тройца
Анёлы
Д'ябал

Гісторыя хрысціянства
Храналогія хрысціянства
Апосталы
Сусветныя саборы
Вялікі раскол
Крыжовыя паходы
Рэфармацыя

Хрысціянскае багаслоўе
Грэхападзенне · Грэх · Дабрадзейнасць
Выкупленне
Выратаванне · Уваскрэсенне
Другое прышэсце · Богаслужэнне
Дабрадзейнасці · Таінствы

Галіны хрысціянства
Каталіцтва · Праваслаўе
Пратэстанцызм
Антытрынітарыі

Першародны грэххрысціянскі багаслоўскі тэрмін, які азначае першы грэх. У фармальным разуменні грэх заключаецца ў непаслушэнства Божай волі, парушэнні забароны «ад дрэва пазнання дабра і зла не еж з яго».

Адам і Ева, спакушаныя д'яблам, паспыталі ад забароненага плёну па сваёй волі. Наступствамі парушэння забароны стаў пашкоджаны прыроды чалавека, выгнанне з раю, страта доступу да дрэва жыцця і смерць.

З'яўленне тэрмінаПравіць

Тэрмін «першародны грэх» (лац. Peccatum originale або vitium originis) быў прапанаваны Блажэнным Аўгустынам (354-430) у 396 годзе ў трактаце «Аб розных пытаннях да Сiмплiцiяну» і да цяперашняга часу паўсюдна прыняты хрысціянствам[1]

ТлумачэннеПравіць

Сутнасць першароднага граху заключаецца ў непаслушэнстве Божай волі.

Сэнс забароны на плён Дрэва спазнання і просты, і парадаксальны. Знаходзячыся ў раі, акружаныя любоўю Бога і багаццем, Адам і Ева маглі адзіным чынам сцвярджаць сваю любоў да Бога: прытрымлівацца адзінаму накладзеных на іх забароны.

СпасылкiПравіць

Зноскі

  1. De diversis quaestionibus ad Simplicianum. I.1,10.