Прапойскае староства (польск.: Starostwo Rohaczewskie) — адміністрацыйная адзінка ў складзе Рэчыцкага павета Менскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага правінцыі Рэчы Паспалітай. Цэнтрам Прапойскага староства было мястэчка Прапойск.

Прапойскае староства
Краіна
Уваходзіць у Рэчыцкі павет, Менскае ваяводства
Адміністрацыйны цэнтр
Дата ўтварэння 1511
Дата скасавання 1772
Дзяржаўца, пасля староста гл. Прапойскія старосты
Час існавання 15111772

ГісторыяПравіць

Адміністрацыйны падзелПравіць

Староства размяшчалася на памежнай тэрыторыі і адным з першых аказвалася ў зоне ваенных канфліктаў. Склад адміністрацыйнага падзелу мяняўся праз частыя войны з боку маскоўскага цара і ўкраінскіх казакоў і з-за куплі-продажу населеных пунктаў. Склад староства дзяліўся на войтаўствы, вёскі (сёлы, польск.: wieś) званыя яшчэ «дымы», і маёнткі. На момант Люстрацыі(руск.) бел. 1765 года ў склад староства ўваходзілі вёскі Рудня Старая, Вірава.

Старосты і намеснікіПравіць

Староства — гэта дзяржаўны асабняк, які даваў вялікі князь ці кароль напракат феадалам як натуральны юргельт за службу. Паслядоўна былі Чартарыйскія, Вішнеўскія(руск.) бел., Зяновічы, Солтаны, Слушкі, Красінскія(руск.) бел., Заронкі, Незабітоўскія, Сапегі, Храптовічы, Масальскія.

Гл. таксамаПравіць

ЛітаратураПравіць

  • «Беларуская дзяржава Вялікае княства Літоўскае», Ермаловіч М., изд. «Беллітфонд», Мінск, 2003 г. ISBN 985-6576-08-3
  • str. 52, Tom IX, «SLOWNIK GEOGRAFICZNY» KROLESTWA POLSKIEGO I innich KRAJOW SLOWIANSKICH, WARSZAWA, 1880—1914; (польск.) 
  • с. 230, "Мэтрыка Вялыкага Княства Літоўскага (1522-1552)", Кн. 28, выд. ATHENAEUM (В. Менжинский, В. Свежинский), г. Менск, 2000 г. ISBN 985-6374-10-3
  • стр. 463 том 2, "Вялiкае Княства Лiтоускае", В. Пазднякоў, изд. "Беларуская Энцыклапедыя імя П.Броўкі", г. Мінск, 2007 г. ISBN 978-985-11-0394-8, ISBN 978-985-11-0392-4
  • Центральный Государственный Архив ЛССР, Lietuvos Valstybes Istorijos Archyvas — katalog. 3802 (літ.)  (польск.) 

СпасылкіПравіць

Зноскі

  1. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego. T. III. — Warszawa, 1880—1914. — S. 117. (польск.) 
  2. 2,0 2,1 История (Славгородский райисполком) (руск.)