Адкрыць галоўнае меню

Піліп Сямёнавіч Пестрак (14 (27) лістапада 1903, в. Сакоўцы, Слонімскі павет, Гродзенская губерня, цяпер Івацэвіцкі раён, Брэсцкая вобласць — 22 жніўня 1978, Мінск, Псеўданімы: П. Гайдук; Звястун; П. Звястун) — беларускі паэт, празаік.

Піліп Сямёнавіч Пестрак
Асабістыя звесткі
Псеўданімы: П. Гайдук; Звястун; П. Звястун
Дата нараджэння: 14 (27) лістапада 1903
Месца нараджэння:
Дата смерці: 22 жніўня 1978(1978-08-22) (74 гады)
Месца смерці:
Пахаванне:
Грамадзянства:
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці:
Гады творчасці: 1927—1973
Кірунак: сацыялістычны рэалізм
Валодае мовамі: беларуская
Мова твораў: беларуская
Дэбют: 1927
Грамадская дзейнасць
Партыя
Член у
Прэміі:
Дзяржаўная прэмія БССР — 1964
Узнагароды:
Ордэн Кастрычніцкай Рэвалюцыі Ордэн Дружбы народаў Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга
Ордэн «Знак Пашаны»
Медаль «За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне 1941-1945 гг.»
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы
Паштовая картка Беларусі з арыгінальнай маркай, прысвечаная 100-годдзю з дня нараджэння П. С. Пестрака (2003)

Змест

БіяграфіяПравіць

Падчас Першай сусветнай вайны сям'я П. Пестрака знаходзілася ў бежанстве ў Самарскай губерні, дзе будучы пісьменнік атрымаў сярэднюю адукацыю. У 1920 паступіў на сацыяльна-гістарычны факультэт Самарскага ўніверсітэта. У 1921 разам з бацькамі вярнуўся ў Заходнюю Беларусь.

У 1921—1924 працаваў лесніком Косаўскага лясніцтва; у 1924—1926 служыў у Войску Польскім. У 1926 уступіў у БСРГ; з 1927 сакратар Косаўскага падпольнага райкама КПЗБ. Арыштаваны польскімі ўладамі ў 1929; зняволены ў Гродзенскай турме (да 1933). Пасля вызвалення быў інструктарам ЦК КПЗБ па Пінскай акрузе, але ў 1934 зноў арыштаваны. Сядзеў у турмах Пінска, Вільні, Гродна. Вызвалены савецкімі ўладамі пасля паходу Чырвонай Арміі ў Заходнюю Беларусь у верасні 1939 г.

Член Саюза пісьменнікаў Беларусі з 1939; у 1940—41 старшыня Беластоцкага аддзялення СП Беларусі. У 1942—43 удзельнік партызанскага руху. Працаваў начальнікам Упраўлення па справах мастацтва пры СНК БССР (1943—45), у Інстытуце мовы, літаратуры і мастацтва АН БССР (1946—48), літкансультантам СП БССР (1948—51). З 1951 на творчай працы.

Пахаваны на Усходніх могілках у Мінску.

ТворчасцьПравіць

Дэбютаваў у друку ў 1926 (часопіс «Родныя гоні»). Падчас зняволення (1929—1939), змяшчаў вершы ў нелегальным рукапісным часопісе «Краты», які выдаваўся палітвязнямі. У 1940 апублікаваў першы зборнік вершаў «На варце». Тэме барацьбы ў Заходняй Беларусі прысвяціў раман «Сустрэнемся на барыкадах». Раман «Серадзібор» прысвечаны жыццю вёскі.

Перакладаў на беларускую мову творы польскіх (Э. Ажэшка, У. Бранеўскі, С. Дабравольскі, Е. Путрамант), украінскіх (І. Франко, Л. Украінка, М. Рыльскі, П. Тычына), латышскіх, літоўскіх пісьменнікаў.

П'еса «Пад зоркамі» (сааўтар А. Струнін) ставілася ў Гродзенскім абласным драматычным тэатры. На вершы П. Пестрака напісаны песні.

ПрызнаннеПравіць

Імем П. Пестрака названы вуліцы ў Мінску і Гродне.

БібліяграфіяПравіць

  • Выбр. тв.. Мн., 1947;
  • Зб. тв.: У 4 т. Мн., 1969—71;
  • Зб. тв.: У 5 т. Мн., 1984—86;
  • Апавяданні. Мн., 1970.

Зноскі

ЛітаратураПравіць

СпасылкіПравіць