Адкрыць галоўнае меню

Піна

рака ў Беларусі
(Пасля перасылкі з Рака Піна)

Піна — рака ў Іванаўскім і Пінскім раёнах Беларусі, левы прыток Прыпяці.

Піна
бел.: Піна
Рака Піна ў Пінску
Рака Піна ў Пінску
Вусце рака Прыпяць
Даўжыня 40 км
Расход вады 8,6 м³/с
Вадазбор 2460 км²
Краіна Беларусь
Commons
У Вікісховішчы ёсць выявы з тэмай:
Піна

Даўжыня ракі складае 40 км. Плошча вадазбору — 2460 км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці — 8,6 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні — 0,01 .

Асноўныя прытокіПравіць

На рацэПравіць

Гарады: Пінск (порт).

АгульнаеПравіць

Пачынаецца каля вёскі Пераруб Іванаўскага раёна, вусце — ў межах Пінска. Паводле меркавання некаторых даследчыкаў рака бярэ свой пачатак каля вёскі Дубай Пінскага раёна (даўжыня рэчышча 27 км). Воднасць ракі падтрымліваецца перакідам часткі сцёку з Прыпяці праз сістэму Выжаўскага і Белаазерскага каналаў. Піна з′яўляецца часткай Дняпроўска-Бугскага канала. Цячэ па нізіне Прыпяцкага Палесся. Даліна невыразная, зліваецца з прылеглай мясцовасцю. Рэчышча слабазвілістае, шырынёй 30—40 м. У выніку каналізавання лукавіны ракі выпрастаныя, рэчышча паглыблена на перакатах.

У басейне ракі знаходзяцца азёры Акуніна, Гарынец, Пясчанае, Расне, Семяховічы і іншыя.

Этымалогія назвыПравіць

Паходжанне назвы спрэчнае. Паводле адной з версій, ад пены (укр.: піна), якая па ёй плавала. Паводле іншай, ад лац.: pinus — хвоя, бо хвоі раслі па берагах ракі.

ЛітаратураПравіць

  • Ресурсы поверхностных вод СССР. Описание рек и озёр и расчёты основных характеристик их режима. Т. 5. Белоруссия и Верхнее Поднепровье. Ч. 1–2. – Л., 1971.
  • Природа Белоруссии: Попул. энцикл. / БелСЭ; Редкол.: И. П. Шамякин (гл.ред.) и др. — Мн.: БелСЭ, 1986. — 599 с., 40 л. ил.
  • Блакiтная кнiга Беларусi: энцыкл. / Рэдкал.: Н. А. Дзiсько i iнш. — Мн.: БелЭн, 1994. — 415 с.
  • Государственный водный кадастр: Водные ресурсы, их использование и качество вод (за 2004 год). — Мн.: Министерство природных ресурсов и охраны окружающей среды, 2005. — 135 с.