Рамаданскае наступленне (2003)

Першае рамаданскае наступленне — агульная назва для серыі нападаў баевікоў на іракскіх сілавікоў і войскі міжнароднай кааліцыі падчас святога для мусульман месяца Рамадан. Колькасць партызанскіх і тэрарыстычных акцый узрасла ў гэты перыяд галоўным чынам з-за веры ў тое, што барацьба з замежнікамі падчас святога месяца ісламу ставіць верніка асабліва блізка да Алаха[3].

Рамаданскае наступленне (2003)
Асноўны канфлікт: Іракская вайна
Дата 26 кастрычніка24 лістапада 2003
Месца Ірак
Вынік няма відавочных вынікаў
Праціўнікі
Flag of the United States.svg ЗША
Flag of the United Kingdom.svg Вялікабрытанія
Flag of Italy.svg Італія
Flag of Poland.svg Польшча
Flag of Iraq.svg Ірак
Іракскія паўстанцы:
Камандуючыя
Злучаныя Штаты Амерыкі Джон Абізаід
Злучаныя Штаты Амерыкі Пол Вулфавіц
невядома
Страты
мінімум 144 забітых мінімум 100 забітых
Агульныя страты
мінімум 35 мірных грамадзян загінулі

Ход падзейПравіць

Напад на гатэль «Аль-Рашыд»Правіць

Раніцай 26 кастрычніка 2003 года, у першы дзень Рамадана, у Багдадзе паўстанцы адкрылі агонь з самаробнай шматтрубнай пускавы ўстаноўкі, усталяванай у трэйлеры, які быў зроблены ў выглядзе мабільнага генератара, прыкладна ў 400 метрах ад гатэля «Аль-Рашыд», дзе ў той час знаходзіўся намесьнік міністра абароны ЗША Пол Вулфавіц, Восем альбо дзесяць ракет патрапілі ў гатэль, забіўшы аднаго амерыканскага салдата і параніўшы 15 чалавек, у тым ліку сем амерыканскіх грамадзянскіх асоб і чатырох салдат. Было выпушчана яшчэ некалькі ракет, але яны не патрапілі ў цэль. Вулфавіц знаходзіўся на 12-м паверсе, у якім размяшчаюцца афіцыйныя асобы ЗША і кааліцыі ў Багдадзе, і на тым баку гатэля, якая падвергнулася нападу. Аднак ракеты даляталі толькі да 11-га паверха[4].

Выбухі ў БагдадзеПравіць

27 кастрычніка 2003 года паўстанцы арганізавалі скаардынаваны напад тэрарыстаў-смяротнікаў на комплекс Чырвонага Крыжа і чатыры іракскія паліцэйскія ўчасткі ў Багдадзе[5]. Усе выбухі адбыліся з інтэрвалам прыкладна ў 45 хвілін. Чатыры тэрарыста-смяротніка загінулі, але пяты, сірыец, які спрабаваў падарваць чацвёрты паліцэйскі ўчастак, пацярпеў няўдачу пасля таго, як аўтамабіль гэтага чалавека, па-відаць, не выбухнуў. Ён быў застрэлены і паранены іракскай паліцыяй і арыштаваны[2]. У выніку тэрактаў загінулі 35 чалавек, а таксама 244 атрымалі раненні. Сярод загінулых былі таксама 2 амерыканскіх вайскоўцаў

Атака на італьянскі штабПравіць

12 лістапада тэрарыст-смяротнік на аўтацыстэрне напаў на штаб італьянскай ваеннай паліцыі ў Насірыі, знішчыўшы яго і забіўшы 28 чалавек, у тым ліку 17 італьянскіх салдат і 2 італьянскіх грамадзянскіх асобы[6]. Як стала вядома пазней, акцыю ўчыніла групоўка «Армія адзінабожжа і джыхаду»[1].

Гэты напад стаў найкрывавым інцыдэнтам з удзелам італьянскіх салдат з часоў аперацыі «Аднаўленне надзеі» ў Самалі і самай вялікай стратай італьянскіх салдат з часоў Другой сусветнай вайны. Напад, такім чынам, узрушыў Італію і пагрузіў яе ў трохдзёную жалоба. Салдатам зладзілі дзяржаўныя пахаванні.

Збітыя верталётыПравіць

За час наступлення было збіта некалькі амерыканскіх ваенных верталётаў, што прывяло да вялікай колькасці ахвяр сярод амерыканскіх войскаў. Тры Sikorsky UH-60 Black Hawks і адзін CH-47D Chinook былі збітыя, забіўшы 39 салдат і параніўшы 31. Два верталёты былі збітыя з дапамогай ракетных установак «Страла», якія, хутчэй за ўсё, трапілі ў рукі баевікоў праз чорны рынак. За дзень да пачатку наступлення, 25 кастрычніка, быў збіты яшчэ адзін UH-60 Black Hawk, у выніку чаго былі параненыя 5 салдат[7].

СтратыПравіць

У агульнай складанасці, у ходзе падзей кастрычніка—лістапада 2003 года загінула, па афіцыйных дадзеных, 94 байца кааліцыі, сярод якіх 75 амерыканцаў, 17 італьянцаў, 1 брытанец і 1 паляк. Сілавыя структуры Ірака страцілі звыш 50 чалавек забітымі. У паўстанцаў налічвалася больш за 100 загінулых. Страты сярод грамадзянскіх асоб ацэньваюцца ў 2 загінулых падчас атакі на італьянскую базу[6] ў і 33 у тэрактах у Багдадзе[2].

Параўнанні з Тэцкім наступленнемПравіць

Многія параўноўвалі наступленне на Рамадан з Тэцкім наступленнем 1968 года ў В’етнамскай вайне, бо падабенства было вялікім. У 1968 годзе напады адбыліся ў пачатку в’етнамскага Новага года, свята, якое, як меркавала амерыканскае камандаванне, прадвесціла часовае спыненне гвалту. У Іраку гэтыя падзеі адбыліся ў пачатку святога для мусульман месяца Рамадан. Амерыканскае камандаванне ў Багдадзе меркавала, што свята прынясе паслабленне нападаў, якія пераследвалі амерыканскія войскі. Гэта здагадка была настолькі моцнай, што каменданцкая гадзіна ў Багдадзе была часткова адменена.[8][9].

Зноскі