Растоўскае кня́ства — удзельнае княства Русі XIIIXV стст. з цэнтрам у Растове.

удзельнае княства Вялікага княства Уладзімірскага, затым Вялікага княства Маскоўскага
Растоўскае княства
Герб
Герб
< Flag of None.svg
Coat of arms of Russia (XV Century).svg >
1207 — 1474

Сталіца Растоў
Мова(ы) старажытнаруская
Рэлігія праваслаўе
Форма кіравання манархія
Дынастыя Рурыкавічы: Растоўскія
Commons-logo.svg Растоўскае княства на Вікісховішчы

ГісторыяПравіць

Вылучылася ў 1207 годзе з Уладзіміра-Суздальскага княства. У яго уваходзілі Яраслаўль, Угліч, Малога, Белавозера і Усцюг. Першы князь Растоўскага княства — Канстанцін Усеваладавіч, які ў 1216 годзе стаў вялікім князем уладзімірскім, падзяліў Растоўскае княства паміж сынамі. У выніку з яго вылучыліся Яраслаўскае, Угліцкае, Белаазёрскае княствы, у 1277 годзе князь Глеб Васількавіч на кароткі час далучыў да Растоўскага княства Белаазёрскае княства, у 1285 — і Угліч.

З сярэдзіны 14 ст. Растоўскае княства трапіла пад уплыў маскоўскіх князёў. Іван Каліта выкупіў г. Угліч. Пры Дзмітрыю Данскім растоўскія князі сталі фактычна «службовымі» князямі Масквы. З 1474 года ў складзе Маскоўскай дзяржавы.

КнязіПравіць

Гл. таксама: Растоўскія князі — князі Растоўскага княства і іх нашчадкі

Растова-Усрэцінскія князіПравіць

Растова-Барысаглебскія князіПравіць

ЛітаратураПравіць