Адкрыць галоўнае меню
Сарацын, карціна Жана-Леона Жэрома, 1869

Сарацы́ны (грэч.: Σαρακηνός — «усходнія людзі») — народ, які згадваецца старажытнарымскім гісторыкам IV стагоддзя Аміянам Марцэлінам і грэчаскім вучоным I — II стст. н.э. Пталамеям. Вандроўнае разбойніцкае племя, бедуіны, якія жылі ўздоўж межаў Сірыі.

З часу крыжовых паходаў еўрапейскія аўтары сталі зваць сарацынамі ўсіх мусульман, часта выкарыстоўваючы ў якасці сіноніма тэрмін «маўры».

У наш час тэрмін выкарыстоўваецца гісторыкамі ў адносінах да насельніцтва Арабскага халіфата ў перыяд да заваявання халіфата Абасідаў Хулагу, у выніку блізкаўсходняга паходу манголаў.[1] (VII стагоддзе — XIII стагоддзе).

Гл. таксамаПравіць

Зноскі