Адкрыць галоўнае меню

Сафііўка[1] (укр.: Софіївка) — гістарычная мясцовасць на мяжы Галіцкага і Сыхіўскага раёнаў Львова, абмежаваная вуліцамі Стрыйскай, Панаса Мырнага, Яраславенка, Дзіброўнай і Свянціцкага.

Сафііўка
Софіївка
Софіївка1.jpg
Горад Львоў
Адміністрацыйны раён горада Галіцкі і Сыхіўскі раёны
Першае згадванне XVI ст.
Ранейшы статус фальварак, прадмесце
Год уключэння ў межы горада ХІХ ст.
Ранейшыя назвы Кашнараўка
Паштовыя індэксы 79011

ГісторыяПравіць

Папярэдняя вядомая назва мясцовасці - Кашнараўка. Яна паходзіць ад прозвішча Яна Кашнара - былога ўладальніка маёнтка і цаглянага завода ў гэтым месцы. У 1594 г. за кошт мяшчанкі Сафіі Ганэль быў збудаваны невялікі драўляны касцёл Святой Сафіі. Фундатарка касцёла была ўдавой Станіслава Ганэля - унука Яна Кашнара. У той час раён заселеным не быў, таму менавіта ад касцёла пайшла яго назва.

Будаўніцтва ў гэтым раёне некалькі ажывілася з 1839 г. Будаўнік Фларыян Андэрка заклаў тут публічны парк (сёння - сквер за касцёлам св. Сафіі) , які карыстаўся папулярнасцю ў месцічаў. Архітэктары Ёган Зальцман і Вільгельм Шмід пабудавалі некалькі віл, якія да нашых дзён не захаваліся.

Жыллёвае будаўніцтва другой траціны XIX ст. усё ж не стала тут папулярным з-за блізкасці цаглянага завода у суседнім Снопкаве і гарадскога цаглянага завода на вул. Св. Сафіі, 24 (цяпер - вул. Франка, 108). Сапраўдны ж росквіт пачаўся з канца XIX ст.

Падчас земляных работ у 1876 г. знойдзеныя тунэлі гатычнай канструкцыі, якія вялі ад касцёла ў кірунку да цэнтра горада. На сценах захаваліся надпісы, у прыватнасці на арабскай мове, некаторыя датаваныя 1591 г. Паведамленне аб гэтым з'явілася ў газетах. З тых часоў згадкі пра гэтыя тунэлібольш не сустракаюцца.

У 1885 г. на месцы гарадской цаглярні па праекце Ігната Брунэка пабудавана школа, а гарадскі садоўнік Арнольд Рэрынг, выкарыстаўшы прыродны ландшафт, стварыў на касагорах Стрыйскі парк. На працягу 1876-1890 гг. было пабудавана больш за 60 новых дамоў, пераважная большасць з якіх — аднапавярховыя вілы ў т.зв. «швайцарскім» стылі. Пачала мяняць свой характар забудова вуліцы Цаглянай, якая ў 1883 г. была пераназваная на вул. Дамброўскага (цяпер - вул. Рутковыча). У 1885 г. была пракладзеная вул. Пуласкага (цяпер - вул. Паркавая). У 1890 г. з'явіўся дом мастака Станіслава Батоўскага-Качора, які пачаў новую вул. Панятоўскага (цяпер - частка вул. Самчука). Увесну 1894 г. Сафііўкай пралягла першая лінія электрычнага трамвая ў Львове.

У канцы XIX ст. мітрапаліт Андрэй Шаптыцкі набыў для Івана Франка дом у Сафііўцы, дзе пісьменнік правёў апошнія гады свайго жыцця і памёр. Побач з Франком у суседнім доме ў свой час жыў і першы прэзідэнт УНР, прафесар Львоўскага універсітэта Міхаіл Грушэўскі.

Улетку 2008 г. ад вул. Снопкіўскай па вул. Стуса пачалі пракладваць трамвайную лінію, якая павінна была злучыць цэнтр Львова праз Снопкіў з Сыхавам.

Аб'ектыПравіць

Зноскі