Святаслаў Ігаравіч

(Пасля перасылкі з Святаслаў)

Святаслаў Ігаравіч (942? — 972) — князь кіеўскі (каля 960972).

Святаслаў Ігаравіч
Свѧтославъ Игоревичь
Slav warrior from Solntsev book.jpg
Seal of Sviatoslav I of Kiev (obverse).svg
князь кіеўскі[d]
945 — 972
Папярэднік Ігар Рурыкавіч
Пераемнік Яраполк Святаславіч
Нараджэнне каля 942[1]
Смерць 972[1][2]
Род Рурыкавічы
Бацька Ігар Рурыкавіч
Маці Вольга[1]
Жонка Predslava[d] і Малуша
Дзеці Яраполк Святаславіч[3][4], Алег Святаславіч[d] і Уладзімір Святаславіч[5][6]
Веравызнанне язычніцтва
Дзейнасць дыпламат, палітык
Commons-logo.svg Святаслаў Ігаравіч на Вікісховішчы

Сын Ігара. Фармальна быў князем з 945 года, але ў час яго малалецтва сапраўдная ўлада была ў Вольгі, яго маці.

Умелы военачальнік, правёў увесь час свайго ўладарання ў войнах. Карамзіным быў названы «Аляксандрам [Македонскім] нашай [усходнеславянскай] старажытнай гісторыі». У 960-я гады правёў паспяховыя паходы на хазараў, на Паўночны Каўказ супраць ясаў і касогаў, на волжскіх балгараў, канчаткова падпарадкаваў вяцічаў, захапіў Тмутаракань. У 967/968 годзе ўварваўся ў Балгарыю, тады праціўніцу Візантыі, і паспрабаваў далучыць частку балгарскай зямлі да сваіх уладанняў; паставіў горад Пераяславец, куды хацеў перанесці сваю сталіцу з Кіева. Адбіў паход печанегаў на Кіеў (968). Пасля смерці княгіні Вольгі (969) аддаў Русь сваім тром сынам, а сам вярнуўся ў Балгарыю (970), дзе ўвязаўся ў вайну з Візантыяй, у якой, пасля пачатковых поспехаў, пацярпеў поўнае паражэнне. Пры вяртанні ў Кіеў вясною 972 года Святаслаў быў перахоплены войскам печанегаў і забіты.

Святаслаў апісваецца ў візантыйскім летапісе як чалавек сярэдняга росту, з плоскім носам, блакітнымі вачыма і густымі бровамі, з рэдкай барадой і густымі вусамі. Валасы на галаве ён насіў выстрыжанымі, з пакінутай адной густой пасмай, якая азначала яго высакароднасць. Шыя моцная, грудзі шырокія, целасклад вельмі стройны. Белая вопратка нічым не адрознівалася ад вопраткі іншых, апроч чысціні.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Е. К. Святослав Игоревич // Энциклопедический словарьСПб.: Брокгауз — Ефрон, 1900. — Т. XXIX. — С. 274–275.
  2. А. Николаев Святослав Игоревич // Русский биографический словарь / под ред. А. А. ПоловцовСПб.: 1904. — Т. 18. — С. 252–258.
  3. Ярополк I Святославич // Энциклопедический словарьСПб.: Брокгауз — Ефрон, 1904. — Т. XLIa. — С. 816.
  4. Ярополк Святославович // Русский биографический словарьСПб.: 1913. — Т. 25. — С. 164–165.
  5. А. Э. Владимир Святославич // Энциклопедический словарьСПб.: Брокгауз — Ефрон, 1892. — Т. VIа. — С. 653–655.
  6. Владимир Святой // Военная энциклопедияСПб.: Иван Дмитриевич Сытин, 1912. — Т. 6. — С. 433–434.

ЛітаратураПравіць