Структура сценкі страўніка: 1 серозная абалонка, 2 субсероза, 3 цягліцавы пласт, 4 нахільныя цягліцавыя валокны, 5 кругавыя цягліцы, 6 падоўжныя мышцы, 7 падслізістая, 8 цягліцавы пласт слізістай абалонкі, 9 слізістая абалонка, 10 lamina propria, 11 эпітэлій, 12 страўнікавыя залозы, 13 страўнікавыя ямкі, 14 варсінкавыя зморшчыны, 15 вобласць страўніка.

Серозная абалонка (лац.: tunica serosatunica serosa)— тонкая шчыльная злучальнатканкавая мембрана таўшчынёй каля 1 мм, якая высцілае ўнутраную паверхню паражнін цела чалавека і жывёл. Да серозных абалонак ставяцца брушына, плеўра, перыкард і інш Пакрыта аднаслаёвым плоскім эпітэліем (мезатэліем).

Серозная абалонка выпрацоўвае і паглынае спецыфічную серозную вадкасць, якая падтрымлівае дынамічныя якасці ўнутраных органаў. Таксама яна выконвае ахоўную функцыю. Пры запаленні звычайна гладкая, эластычная і празрыстая тканка становіцца шурпатай, каламутнай і шчыльнай. У паталагічных выпадках серозная абалонка разрастаецца аж да зліпання.

Дадзеная абалонка развіваецца са спланхнатома — вытворнага мезадэрмы.

Гл. таксамаПравіць