Сакарабе́і[1] (Scarabaeus) — род жукоў сямейства Пласцініставусыя (Scarabaeidae).

Скарабеі
Scarabaeus.sacer.jpg
Скарабей свяшчэнны (Scarabaeus sacer)
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Scarabaeus Linnaeus, 1758

Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
NCBI  41143
EOL  13824

АпісаннеПравіць

Жукі даўжынёй 9,5—41 (9—45[2]) мм. Цела буйное, шырокаавальнае або паралельнабакавое, слаба выпуклае зверху і знізу, ніз і ногі ў доўгіх цёмных валасінках. Колер чорны, часам з металічным адлівам. Палавы дымарфізм развіты слаба. Яйцы адкладваюць ў грушападобныя ўтварэнні з гною, якія закопваюць ў глебу, і ў якіх развіваюцца лічынкі[1].

Кормяцца гноем, з якога папярэдне робяць шарыкі.

АрэалПравіць

Род налічвае каля 90[2] (5—6[1]) відаў. Пашыраны ў Паўночнай Афрыцы, Пярэдняй і Сярэдняй Азіі, на поўдні Еўропы. Найбольш вядомы скарабей свяшчэнны (Scarabaeus sacer).

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 БелЭн, 2002
  2. 2,0 2,1 Скарабеи // Большая российская энциклопедия : [в 35 т.] / гл. ред. Ю. С. Осипов. — М. : Большая Российская энциклопедия, 2004—.

ЛітаратураПравіць

СпасылкіПравіць