Слабодка (Браслаўскі раён)

аграгарадок у Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі

Слабо́дка[1] (трансліт.: Slabodka, руск.: Слободка) — аграгарадок у Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці. Цэнтр сельсавета. Знаходзіцца паміж азёрамі Поцех, Недрава і Ільмёнак, на аўтадарозе Браслаў-Друя. За 9 км на паўночны ўсход ад Браслава, 220 км ад Віцебска, 21 км ад чыгуначная станцыі Друя; на аўтамабільнай дарозе Браслаў — Друя.

Аграгарадок
Слабодка
Kaścioł - Słabodka - 02.jpg
Касцёл Сэрца Ісуса
Краіна
Вобласць
Раён
Сельсавет
Каардынаты
Насельніцтва
860 чалавек (2001)
Часавы пояс
Тэлефонны код
+375 2153
Паштовы індэкс
211977
Аўтамабільны код
2
СААТА
2208881266
Слабодка на карце Беларусі ±
Слабодка (Браслаўскі раён) (Беларусь)
Слабодка (Браслаўскі раён)
Слабодка (Браслаўскі раён) (Віцебская вобласць)
Слабодка (Браслаўскі раён)

НазваПравіць

Варыянты назвы ў гістарычных крыніцах: Слабада, Слабодка Заверская, Быхаўка, Юзафова.

ГісторыяПравіць

Першы пісьмовы ўспамін пра Слабодку як паселішча Друйскага двара датуецца 1618 годам. У інвентары Браслаўскага староства за 1649 значыцца мястэчка Слабада. Ад часу свайго заснавання паселішча ўваходзіла ў склад Браслаўскага павета Віленскага ваяводства. У XVIII ст. Слабодка адносілася да маёнтку Завер'е, пераважна належала Мірскім. У канцы XVIII ст. згадваецца прыкагалак (у 1783 — 6 яўрэйскіх дамоў).

У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795) Слабодка апынулася ў складзе Расійскай імперыі, у Браслаўскім павеце Віленскай губерні. У 1806 С. Мірскі фундаваў пабудову мураванага касцёла. 18 снежня 1842 г. Слабодка як цэнтр воласці ўвайшла ў склад Новааляксандраўскага павета Ковенскай губерні, у гэты час тут працавалі валасная ўправа і пазыковая каса. У 1865 расійскія ўлады адкрылі народную школу. У 1903 г. у Слабодцы і ваколіцах працаваў фалькларыст В. Камінскі, які запісаў тут больш за 30 беларускіх народных песень[2].

У Першую сусветную вайну каля Слабодкі праклалі вузкакалейную чыгунку, якая ў 1920—1960-я дзейнічала як пасажырская лінія.

Згодна з Рыжскім мірным дагаворам (1921) Слабодка апынулася ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі, дзе зрабілася цэнтрам гміны Браслаўскага павета Віленскага ваяводства. На 1931 г. у мястэчку працавалі чыгуначная станцыя, школа, пошта, аптэка, карчма, крамы.

У 1939 Слабодка увайшла ў БССР, дзе 12 кастрычніка 1940 зрабілася цэнтрам сельсавета Браслаўскага раёна.

НасельніцтваПравіць

ІнфраструктураПравіць

  • Лабараторыя азёразнаўства БДУ
  • турысцкая база Нацыянальнага парку Браслаўскія азёры
  • Дом культуры
  • Сярэдняя школа
  • Бібліятэка
  • Абласная псіхіятрычная і ўчастковая бальніцы

СлавутасціПравіць

Выбітныя ўраджэнцы і жыхарыПравіць

ГалерэяПравіць

Зноскі

  1. Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Віцебская вобласць: нарматыўны даведнік / У. М. Генкін, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2009. — 668 с. ISBN 978-985-458-192-7 (DJVU).
  2. Кастусь Шыдлоўскі. Слабодка //Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 6. Кн. 1: Пузыны — Усая / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (галоўны рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 2001. С. 327.

ЛітаратураПравіць

СпасылкіПравіць