Славенская мова (славенск.: slovenski jezik, slovenscina) належыць да заходняй галіны паўднёваславянскіх моў. Лік славенскамоўных — каля 2 млн. чалавек, большасць якіх жыве ў Славеніі. Славенская мова адна з нешматлікіх славянскіх моў, якія захавалі парны лік. Саманазва славенскай мовы (як і славацкай) — «славянская».

Славенская мова
Саманазва slovenski jezik, slovenščina
Краіны Славенія, Аўстрыя, Італія, Венгрыя, Харвація, Германія, ЗША, Канада, Аргенціна, Аўстралія, ПАР
Афіцыйны статус Сцяг Славеніі Славенія,
Сцяг ЕС ЕС
Агульная колькасць носьбітаў 2,2 млн
Класіфікацыя
Катэгорыя Мовы Еўразіі

Індаеўрапейскія мовы

Славянскія мовы
Паўднёваславянскія мовы
Заходняя група
Пісьменнасць Лацініца (славенскі алфавіт)
Моўныя коды
ГОСТ 7.75–97 слв 610
ISO 639-1 sl
ISO 639-2 slv
ISO 639-3 slv

АлфавітПравіць

Славенскі алфавіт створаны на лацінскай аснове.

літара гук (МФА) алафоны
A a [a]
B b [b] [p]
C c [ts] [dz]
Č č [tʃ] [dʒ]
D d [d] [t]
Dž dž [ʤ] [ʧ]
E e [e, ɛ]
F f [f]
G g [g] [k]
H h [x] [ɣ]
I i [i]
J j [j]
K k [k] [g]
L l [l, w]
літара гук (МФА) алафоны
Lj lj [ʎ]
M m [m]
N n [n] [ŋ]
Nj nj [ɲ]
O o [o, ɔ]
P p [p] [b]
R r [r]
S s [s] [z]
Š š [ʃ] [ʒ]
T t [t] [d]
U u [u]
V v [v] [f]
Z z [z] [s]
Ž ž [ʒ] [ʃ]