Суздальскі Спаса-Яўфім’еў манастыр

Спаса-Яўфім'еў манастыр — праваслаўны мужчынскі манастыр, размешчаны на левым беразе ракі Каменка ў паўночнай частцы Суздаля. Заснаваны ў 1352 суздальска-ніжагародскім князем Барысам Канстанцінавічам, як крэпасць, каб абараняць горад ад знешніх і ўнутраных ворагаў.

Манастыр
Спаса-Яўфім'еў манастыр
Suzdal asv2019-01 img03 Spaso-Evfimiev Monastery.jpg
56°25′59″ пн. ш. 40°26′21″ у. д.HGЯO
Краіна Расія
Горад Суздаль
Канфесія Праваслаўе
Епархія Уладзімірская і Суздальская
Заснавальнік князь Барыс Канстанцінавіч
Дата заснавання 1352
Статус Герб Расіі Аб'ект культурнай спадчыны РФ № 3310133000№ 3310133000
Стан Музей-запаведнік
Сайт Афіцыйны сайт

Першапачаткова манастыр быў Спаскім, пазней стаў называцца Спаса-Яўфім'евым ў гонар першага ігумена манастыра - святога вялебнага Яўфіма Суздальскага.

Першапачатковыя драўляныя пабудовы манастыра не захаваліся, цяперашні выгляд ансамбля склаўся ў XVI-XVII стагоддзях. Узвядзенне грандыёзных пабудоў манастыра аказалася магчымым дзякуючы буйным ахвяраванням княжацка-баярскай шляхты. Буйныя ўклады былі падараваныя вялікім князем Васілём III, царом Іванам Грозным, князямі Пажарскімі і інш

7 ліпеня 1445 г. ля сцен манастыра адбылася бітва рускіх войскаў пад камандаваннем Васіля II з казанскім войскам, пад камандаваннем казанскіх царэвічаў - Махмуда і Якуба (сыноў хана Улу-Мухамеда), у якой Васіль пацярпеў жорсткую паразу і быў узяты ў палон.

У 1511 годзе архімандрытам Спаса-Яўфім'ева манастыра быў Кірыл, пазней стаў арцыбіскупам Растоўскім, Яраслаўскім і Белазерскім.

Галоўны храм манастыра - Спаса-Праабражэнскі сабор (канец XVI стагоддзя) - пабудаваны ў традыцыях старажытнай белакаменнай архітэктуры Суздаля, ён манументальны і строгі. Гонар сабора - фрэскі XVI ст., адкрытыя рэстаўратарамі на фасадах, і роспісы вядомых майстроў XVII стагоддзя Гурыя Нікіціна і Сілы Савіна.

Каля ўсходняй сцяны сабора знаходзіцца магіла князя Дзмітрыя Міхайлавіча Пажарскага.

ЛітаратураПравіць

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 15. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0251-2 (Т. 15).

СпасылкіПравіць

  Сусветная спадчына ЮНЕСКА, аб'ект № 633-007
рус.англ.фр.