Сяргей Уладзіміравіч Балянок

беларускі графік і мастак


Сярге́й Уладзімі́равіч Баляно́к (руск.: Сергей Владимирович Баленок; нар. 31 мая 1954, пасёлак Боярка, Кіеўская вобласць, Украіна) — беларускі графік і мастак, адзін з найвялікшых ілюстратараў 20 стагоддзя.[1]

Сяргей Уладзіміравіч Балянок
Імя пры нараджэнні Сяргей Уладзіміравіч Баленок
Дата нараджэння 31 мая 1954(1954-05-31) (66 гадоў)
Месца нараджэння
Род дзейнасці мастак-гравёр, мастак
Жанр станковая графіка, кніжная графіка
Вучоба
Мастацкі кірунак афорт
Вядомыя працы Gentleman, Прадаецца планета, Кавалачак памяці, Птушка, якая п'е ваду з лужыны, Шпацыр
Уплыў на Hair Peace Salon
Сайт balenok.com

БіяграфіяПравіць

У 1976—1980 гады вучыўся ва Украінскім паліграфічным інстытуце імя І. Фёдарава ў Львове ў Юрыя Чарышнікава. Пасля заканчэння вучобы пераехаў у Мінск.[2] Служыў у арміі.[3] У 1987 годзе скончыў Творчыя акадэмічныя майстэрні Акадэміі мастацтваў СССР(руск.) бел..[4][5]

З 1980 па 1995 гады працаваў мастацкім рэдактарам у мінскіх выдавецтвах, ілюстраваў кнігі, афармляў зборнікі фантастыкі.[6] З 1986 па 1992 гады — галоўны мастацкі рэдактар выдавецтва «Эрыдан» (Мінск). 1993 год — галоўны мастацкі рэдактар выдавецтва «Беларусь» (Мінск). З 1993 па 1995 гады — дырэктар прыватнага выдавецтва «Balenok & Co». З 1995 года — вольны мастак. З 2011 года займае пасаду старэйшага навуковага супрацоўніка выставачнага аддзела Нацыянальнага цэнтра сучасных мастацтваў Рэспублікі Беларусь(руск.) бел..[7][8][9][10]

Сябра Саюза мастакоў БССР і Беларускага саюза мастакоў (1988—2004 гады). Удзельнік выставаў з 1976 года: персанальныя ў 1987, 2004, 2006, 2010, 2011, 2012,[11] 2014, 2015, 2017, 2018, 2019 гадах (Мінск);[12] у 1992 годзе — Гданьск (Польшча); у 1995 годзе — Эйндхавен (Нідэрланды); у 1998 годзе — Капенгаген (Данія); у 2017 годзе — Раўне-на-Корашкем(руск.) бел. (Славенія).[13][8]

ТворчасцьПравіць

Працуе ў кніжнай і станковай графіцы (пераважна ў тэхніцы Афорту), станковым жывапісе. Яго творы аздаблялі кнігі Айзека Азімава, Рэя Брэдберы, Роберта Шэклі, Курта Вонегута.[1][14] За выключэннем аздаблення выданняў Жуля Верна, не працуе на заказ.[6][15]

На думку мастака, мастацтва не павінна банальна рэпрадуктаваць навакольны свет, яго задача — самому дзеяць новыя светы.[16] У яго атрымліваецца адлюстроўваць эмоцыі, настроі, адчуванні, пачуцці любога нармальнага чалавека.[17]

Творы знаходзяцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь, Музеі сучаснага выяўленчага мастацтва ў Мінску, музеі графікі горада Вінтэртур (Швейцарыя), мастацкіх музеях гарадоў: Полацк, Нью-Брансуік (ЗША), Рыміні (Італія), Кракаў (Польшча), Дзьёр (Венгрыя), Эйндхавен (Нідэрланды), Мюнхен (Германія),[6] а таксама ў прыватных беларускіх (Аляксандар Іваноў) і замежных калекцыях.[18][19][20]

КрытыкаПравіць

Творы мастака «захопліваюць як высокай эстэтычнасцю, так і лёгкай іроніяй звычайных, але ўбачаных у незвычайным ракурсе вобразаў», – запрашала зайсці на выставу мастака ў 2017 годзе газета «Новы Час».[21] «Працы Баленка адметныя філасафічнасцю, і, нягледзячы на „чорна-белы“ стыль, напоўненыя яркім святлом перажыванняў, глыбокіх роздумаў аўтара», — паведамляла Беларускае Радыё Рацыя ад уражанняў ад выставы мастака ў Полацкай мастацкай галерэі ў 2016 годзе.[22]

Аліса Міхайлава ў рэпартажы тэлеканала «Беларусь 1» з чарговай выставы Баленка падкрэсліла, што ў працах мастака арганічна прысутнічаюць рысы абстракцыі, сюррэалізму і рэалізму.[23] Арт-крытык Ларыса Фінкельштэйн у 2014 годзе вызначыла жывапісныя творы мастака як «вельмі нечаканыя і лірычныя, у якіх прысутнічае вольны рух колеру».[24] Беларускі мастацтвазнавец Наталля Шаранговіч на адкрыцці персанальнай выставы, прысвечанай да 60-годдзя гравюрыста, пахваліла яго словамі: «Гэта сапраўды цудоўны мастак. Я шмат гадоў знаёма з яго творчасцю, і ён для мяне заўжды непрадказальны».[25] «Аўтар валодае рэдкай для сучаснага творцы якасцю — уменнем здзіўляць», — давала ацэнку творчасці Каміла Янушкевіч на старонках часопіса «Мастацтва» па выніках выставы мастака ў 2014 годзе.[26]

Андрэй Адамовіч назіраў у творах ноткі апакаліпсісу.[27] Мастацтвазнавец Алеся Раманюк назвала творы Сяргея Балянка «найзмрачнейшымі сярод усіх бачаных, бо яны паказваюць нейкі гіблы паралельны свет, у існаванне якога верыць не хочацца, нават калі ён плён фантазій аўтара».[27]

Асабістае жыццёПравіць

Жанаты, мае двое дзяцей.[28]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Mikhailova, Alisa Modern Art Museum to host meeting with Sergei Balenok today (англ.) . Нацыянальная дзяржаўная тэлерадыёкампанія Рэспублікі Беларусь (9 чэрвеня 2015). Архівавана з першакрыніцы 23 сакавіка 2019. Праверана 23 сакавіка 2019.
  2. Выстава графікі Сяргея Балянка "Цяжкае сола на саксе" (ru, be). Галерэя Ў (30 студзеня 2012). Архівавана з першакрыніцы 22 сакавіка 2019. Праверана 22 сакавіка 2019.
  3. Белорусы и «лица кавказской национальности» (руск.) . Беларуская газета. TUT.BY (19 мая 2001). Архівавана з першакрыніцы 25 сакавіка 2019. Праверана 25 сакавіка 2019.
  4. Будет время, заходи! (руск.) . Нацыянальны цэнтр сучасных мастацтваў Рэспублікі Беларусь(руск.) бел.. Архівавана з першакрыніцы 23 сакавіка 2019. Праверана 23 сакавіка 2019.
  5. alexandrbabushkin Сергей Баленок (Беларусь) (руск.) . finbahn.com (2 чэрвеня 2014). Архівавана з першакрыніцы 23 сакавіка 2019. Праверана 23 сакавіка 2019.
  6. 6,0 6,1 6,2 Романова, Саша Сергей Баленок: И завтра тоже… (руск.) . mixtura.org (20 лютага 2006). Архівавана з першакрыніцы 29 лістапада 2007. Праверана 22 сакавіка 2019.
  7. Завадская, Ирина; Мозолевский, Юрий «Да, мы знакомы!»: в минской Artel Gallery открылась выставка Сергея Баленка (руск.) . СБ. Беларусь сегодня (1 чэрвеня 2018). Архівавана з першакрыніцы 23 сакавіка 2019. Праверана 23 сакавіка 2019.
  8. 8,0 8,1 Павлюченко, Ольга Размова з таварышам патэцыяльным пакупніком пра мастацтва (бел.) . norina.by (11 сакавіка 2016). Архівавана з першакрыніцы 23 сакавіка 2019. Праверана 23 сакавіка 2019.
  9. Свірын, Ілья; Іваноў, Юрый (2012-12-22). "Паблік, стрыт, лофт…" (in be). Культура (51-52 (1073-1074)). http://www.kimpress.by/index.phtml?page=2&id=8295&mode=print. Retrieved on 2020-02-13. 
  10. Ропат, Вольга; Саўчанка, Аліна (2016-05-28). "Выпрабаванне мастацтва" (in be). Культура (22 (1252)). http://www.kimpress.by/index.phtml?page=2&id=13039?mode=print. Retrieved on 2020-02-13. 
  11. Столяренко, Александр Выставку графики «Случайное танго» можно увидеть до 9 февраля (руск.) . TUT.BY (23 студзеня 2012). Архівавана з першакрыніцы 25 сакавіка 2019. Праверана 25 сакавіка 2019.
  12. Персональная выставка Сергея Баленка «Кусок желтого настроения» (руск.) . Нацыянальны цэнтр сучасных мастацтваў Рэспублікі Беларусь(руск.) бел.. Архівавана з першакрыніцы 26 красавіка 2019. Праверана 26 красавіка 2019.
  13. Балянок С. В. | Беларускі плакат (ru, be). Беларускі саюз дызайнераў. Архівавана з першакрыніцы 22 сакавіка 2019. Праверана 22 сакавіка 2019.
  14. Наркевіч, Іна; Ждановіч, Сяргей (2018-06-24). "Пераканаўчасць няправільнай графікі" (in be). Культура (25 (1360)). http://www.kimpress.by/index.phtml?page=2&id=15301&mode=print. Retrieved on 2020-02-13. 
  15. Шкиленок, Марина В Галерее TUT.BY открывается выставка «Случайное танго» (руск.) . TUT.BY (18 студзеня 2012). Архівавана з першакрыніцы 25 сакавіка 2019. Праверана 25 сакавіка 2019.
  16. Долгих, Евгений Неправильные рисунки и неправильная музыка (руск.) . TUT.BY (9 верасня 2011). Архівавана з першакрыніцы 23 сакавіка 2019. Праверана 23 сакавіка 2019.
  17. Наркевіч, Іна Сяргей Балянок: У мяне атрымліваецца адлюстроўваць эмоцыі, настроі, адчуванні, пачуцці любога нармальнага чалавека (руск.) . Культура (5 чэрвеня 2017). Архівавана з першакрыніцы 23 сакавіка 2019. Праверана 23 сакавіка 2019.
  18. Губская, Ольга; Шумилин, Максим Художник Сергей Баленок: «Иногда тень бывает и получше человека». Журнал «Большой» (7 сакавіка 2014). Архівавана з першакрыніцы 23 сакавіка 2019. Праверана 23 сакавіка 2019.
  19. Кляшчук, Вольга Мастак Сяргей Балянок прадстаўляе ў Мінску сваю «Няправільную графіку» (руск.) . БелаПАН (16 жніўня 2011). Архівавана з першакрыніцы 23 сакавіка 2019. Праверана 23 сакавіка 2019.
  20. Хадыка, Аляксей Сяргей Балянок і сусветны мастацкі працэс. Анонс выставы (бел.) . Новы Час (25 мая 2015). Архівавана з першакрыніцы 23 сакавіка 2019. Праверана 23 сакавіка 2019.
  21. Хадыка, Аляксей Ад Рэмбранта да класічнага польскага плакату. Эксклюзівы і скандалы – выставы на выходных (бел.) . Новы Час (9 чэрвеня 2017). Архівавана з першакрыніцы 23 сакавіка 2019. Праверана 23 сакавіка 2019.
  22. Козік, Таццяна Сяргей Балянок запрашае зайсці на яго выставу (бел.) . Беларускае Радыё Рацыя (22 студзеня 2016). Архівавана з першакрыніцы 23 сакавіка 2019. Праверана 23 сакавіка 2019.
  23. В музее современного искусства пройдет встреча с Сергеем Баленком (руск.) . Нацыянальная дзяржаўная тэлерадыёкампанія Рэспублікі Беларусь (9 чэрвеня 2015). Архівавана з першакрыніцы 23 сакавіка 2019. Праверана 23 сакавіка 2019.
  24. Гаравы, Марат Універсальныя жыццёвыя праблемы ў графіцы Сяргея Балянка (бел.) . Новы Час (27 жніўня 2014). Архівавана з першакрыніцы 23 сакавіка 2019. Праверана 23 сакавіка 2019.
  25. Кацяловіч, Ірэна Чалавек у шыракаполым капелюшы (бел.) . Звязда (29 жніўня 2014). Архівавана з першакрыніцы 23 сакавіка 2019. Праверана 23 сакавіка 2019.
  26. Янушкевіч, Каміла (2014-09-01). "Блюз жалезнага даху" (in be). Мастацтва (9 (378)). http://www.kimpress.by/index.phtml?page=2&DomainName=mast&id=1400?mode=print. Retrieved on 2020-02-13. 
  27. 27,0 27,1 Карціна дня: апакаліпсіс ад Сяргея Балянка. Будзьма беларусамі! (1 красавіка 2012). Архівавана з першакрыніцы 23 сакавіка 2019. Праверана 23 сакавіка 2019.
  28. биография | bio (ru, en). balenok.com. Архівавана з першакрыніцы 23 сакавіка 2019. Праверана 23 сакавіка 2019.

ЛітаратураПравіць

Знешнія спасылкіПравіць